«Λόξες & Κουσούρια...»

Δέχτηκα πρόσκληση από τον JD να του αποκαλύψω (μαζί και σε όλους εσάς) τις «λόξες και τα κουσούρια μου». Μάλιστα έπρεπε να απαριθμήσω την τοπ δεκάδα με τις παραξενιές μου, αλλά μια και τούτο το blog έχει τη στήλη «Πέντε & ένα» αποφάσισα να τροποποιήσω λίγο το blogπαίγνιο. Έτσι θα σας παρουσιάσω την δεκάδα μου και δυο ακόμα παραξενιές μου. Όπως θα έγραφε κι ο JD 2 (δυο) επί «Πέντε & ένα» μας κάνουν δώδεκα…

 

1.      αγαπώ να ταξιδεύω μόνος μου, μέχρι να φτάσω στον τελικό προορισμό. Εκεί θέλω να συναντήσω καλή παρέα για να συνεχίσω να περνάω καλά! Το να ταξιδεύεις μόνος σου χαρίζει την πολυτέλεια να μείνεις με τον εαυτό σου και να βυθιστείς σε σκέψεις…

 

2.      για έναν απροσδιόριστο λόγο, μου αρέσουν οι διαδρομές με τραίνο. (στην Ελλάδα δεν συνίσταται απ’ απόψεως χρόνων… μόνο για τα τοπία αξίζει τον κόπο.)

 

3.      με εκνευρίζουν τα «ψηλά» μαξιλάρια, ενώ έχω κόλλημα μ’ ένα που είχα αγοράσει παλιότερα από το ΙΚΕΑ. Δεν πρέπει να υπάρχει πιο «χαμηλό» μαξιλάρι…

 

4.      αν είσαι από αυτούς που τραβουν τα σεντόνια στο μέρος τους, κλωτσάς και δεν ξέρω τι άλλο κάνεις κατά τη διάρκεια του ύπνου σου, μην κοιμηθείς μαζί μου. Θα σε ξυπνήσω και θα ψάχνεις μέρος να απλώσεις την αρίδα σου!

 

5.      πολλές φορές, όταν αγοράζω κάτι για τον εαυτό μου, ζητάω να το ετοιμάσουν για δώρο. Μου αρέσει να «κάνω δώρα» στον εαυτό μου. Απεναντίας, όταν μου χαρίζουν ένα δώρο με φέρνουν σε τρομερή αμηχανία. (χρήζει ψυχιατρικής ανάλυσης το θέμα!)

 

6.      δε σταματάω α αγοράζω CDs, σε μια εποχή που τα torrents παίρνουν φωτιά. Άλλο πράγμα, όμως, να έχεις το cd στη δισκοθήκη σου. Έχω μανία με τα CDs  και τα βιβλία μου. Καθαρισμένα, ταξινομημένα ανάλογα με το είδος τους και τη συλλεκτικότητα τους. Σας παρακαλώ μην τα παίρνετε κρυφά…το καταλαβαίνω…

 

7.      δε μπορώ να βλέπω σωληνάρια οδοντόπαστας πιεσμένα στη μέση. Τόσο δύσκολο είναι σε ορισμένους να πιέσουν απ’ την άκρη την οδοντόκρεμα;

 

8.      όταν κάνω μπάνιο ή ξυρίζομαι συνηθίζω να ακούω μουσική αρκετά δυνατότερα από το σύνηθες.

 

9.      έχω μια έμφυτη αντιπάθεια στα πανηγύρια και στον τρόπο διασκέδασης αυτών των (πανηγυριών…ντε!). Ωστόσο, αγαπώ τους παραδοσιακούς χορούς και τη ζωή στας εξοχάς.

 

10.  αν είχα ένα μαγικό ραβδί, θα εξαφάνιζα απ’ τις παραλίες τους επίδοξους τενίστες, βολεϊμπολίστες και τις γκρινιάρες μάνες. Τους πρώτους γιατί με υποχρεώνουν να τρώω τη σκόνη από το άτσαλο παίξιμό τους και τις δεύτερες γιατί μου ταράσσουν την ηρεμία μου. («ε ψιτ, κύριος! Πάρε τις ρακέτες σου αι πήγαινε παρακάτω…» , «Μη τσιρίζετε μαντάμ…θα βγει ο Κωστάκης από το νερό! Μη το απειλείς το μικρό…!»)

 

ΚΑΙ

11.  κάνω μπάνιο χειμώνα – καλοκαίρι με καυτό νερό… Την ενεργειακή μου σπατάλη την αντισταθμίζω πίνοντας (χειμώνα – καλοκαίρι) νερό σε θερμοκρασία δωματίου κι αποφεύγοντας το κλιματιστικό.

 

12.  συνδυάζω μουσικές με καταστάσεις. Αυτό μπορεί α μοιάζει με προτέρημα αλλά είναι εν δυνάμει κουσούρι. Υπάρχουν στιγμές που μια μελωδία μπορεί είναι αρκετή για μια εν ψυχρώ δολοφονία… (πολλές δοτικές μαζεύτηκαν!).

 

Και σας ερωτώ! Είμαι εγώ περίεργος άνθρωπος ; ; ; Είναι στραβός ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε ; ; ;