"Είμαι το νούμερο οχτώ..."

Προϊστάμενος προς τον υφιστάμενό του (δλδ εμένα!):

-Ξέρετε, στην επιχείρηση μας παρακολουθούνται και καταγράφονται τα πάντα! Κι όταν λέω τα πάντα, εννοώ ακόμα και τις συνομιλίες σας μεταξύ συναδέλφων! Μην ανησυχείτε, με αυτόν τρόπο θα νιώθετε ασφαλής και σε ενδεχόμενη περίπτωση που χρειαστεί να αναζητήσετε το δίκιο σας θα υπάρχουν αδιάψευστα στοιχεία!!!

- ..........

Έχετε ακούσει πιο γελοία δικαιολογία για να νομιμοποιήσει μιαν επιχείρηση την καταγραφή κάθε κίνησης ενός υπαλλήλου της;

Τελικά σε τούτη τη ζήση όλα έρχονται μόλις πεις ότι έχεις βάλει μια σχετική τάξη στη ζωή σου! Ενώ περιμένω τη σειρά μου ώστε να στρατευτώ, εμφανίζεται δουλειά από το πουθενά. Όχι ακριβώς από το πουθενά! Τα χαρτιά μου τα είχα κάνει πριν ένα περίπου χρόνο, αλλά όλο αυτό το διάστημα δε με είχε ενοχλήσει ουδείς. Με αποτέλεσμα να έχω ξεχάσει τόσο την προοπτική εργασίας στην συγκεκριμένη θέση όσο και το ενδεχόμενο να ασχοληθώ με κάτι εκτός σπουδής μου.

Όταν την περασμένη Τρίτη χτύπησε το τηλέφωνο και στην άκρη της γραμμής μια γραμματέας μου ζητούσε επίμονα να της απαντήσω αν ενδιαφέρομαι να εργαστώ για αυτούς, χωρίς πολλά περιθώρια για δεύτερη σκέψη, απάντησα καταφατικά. Χτες, πήγα με τα δικαιολογητικά μου, με ενημέρωσαν και μου γνώρισαν τα βασικά προς τη δομή της εταιρίας και μου έκαναν μια εξάωρη (!!!!!) βασική εκπαίδευση, ώστε σήμερα με το "καλημέρα σας" να είμαι διαθέσιμος.

Περιττό να σας πω ότι βγαίνοντας από την εξάωρη "κατήχηση", εκτίμησα όλους τους προηγούμενους εργοδότες μου. Διότι μεταξύ των άλλων με ενημέρωσαν ότι καθ' όλη τη διάρκεια του ωραρίου μου δικαιούμαι ένα δεκαπεντάλεπτο διάλειμμα, απαγορεύεται να βήξω ("ένας να βήξει εδώ μέσα, κολλήσαμε όλοι! κρατήστε τις αρρώστιες στα σπίτια σας!!!" δεν είναι αυτό κορυφαία ατάκα???), επιβάλλεται σε μια μέρα να μάθω απέξω τρεις εγκυκλίους εργασίας και σήμερα να είμαι "ετοιμοπόλεμος" στη θέση μου.

Σήμερα, λοιπόν, πρώτη μέρα στη "νέα δουλειά" ομολογώ είχε πρεσάρισμα. Μόνο κατά το μεσημέρι κι όταν κόντευα να σχολάσω χαλάρωσε το πράγμα... έχω φέρει ένα κάρο σημειώσεις από τη χτεσινή "κατήχηση" κ από τα σημερινά τεκταινόμενα, τις οποίες πρέπει να καθαρογράψω αν "θέλω να είμαι παραγωγικός"!. Σημειώσατε ότι δεν ξέρω κανέναν συνάδελφο! Μόνο αριθμούς γραφείων γνωρίζω! Κατά σύμπτωση έχω το γραφείο με αριθμό οχτώ! Όταν, λοιπόν, χαλάρωσαν οι ρυθμοί το μεσημέρι, με ένα ανάμεικτο συναίσθημα ευτυχίας για τη νέα δουλειά κι θλίψης για το πως τα φέρνει καμιά φορά η ζωή έπιασα τον εαυτό μου να σκέφτεται το παρακάτω ...

"είμαι το νούμερο οχτώ, με ξέρουν όλοι με αυτό
κι εγώ κρατάω μυστικό ποιο είναι τ' όνομά μου"

Ακούστε το παραπάνω κομμάτι ΕΔΩ