«Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,μην έχεις πια την πείνα για καμάρι.Οι αγώνες πού’ χεις κάνει δεν φελάνετο αίμα το χυμένο αν δεν ξοφλάνε.Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,η πείνα το καμάρι είναι του κιοτή,του σκλάβου που του μέλλει να θαφτεί.
Το σύνταγμα βαστούν χωροφυλάκοικαι στο παλάτι μέσα οι παλατιανοίπροσμένουν κάτι νέο να φανεί.Στολίστηκαν οι ξένοι τραπεζίτες,ξυρίστηκαν οι Έλληνες μεσίτες.Εφτά ο τόκος πέντε το φτιασίδι,σαράντα με το λάδι και το ξύδικι αυτός που πίστευε και καρτερούσε,βουβός φαρμακωμένος στέκει και θωρείτη λευτεριά που βγαίνει στο σφυρί.»
Ιάκωβος Καμπανέλης
Τ. Καρέζη – Ν. Ξυλούρης από το φινάλε του «Μεγάλου μας Τσίρκου»
«θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»
Ανδρέας Κάλβος
Και θάρρος να ξεπεράσουμε τους φόβους μας, τους εαυτούς μας...Πολύ μ'αρέσει αυτό το πλήθος που αυξάνεται!!
ΑπάντησηΔιαγραφή@ kovo voltes...
ΑπάντησηΔιαγραφήΟμολογώ ότι τυγχάνει να είμαι καχύποπτος με το όλο κίνημα... πιστεύω στο αυθόρμητο κι όχι στο διαρκές κάλεσμα... το αυθόρμητο έχει να κάνει με το "ένας ένας" κι όχι με μαζικά κινήματα...
Με φοβίζουν οι μάζες... οι μάζες δεν έχουν συνέχεια αν δεν έχουν καθοδήγηση... περιμένω καρτερικά λοιπόν, όχι αμέτοχος όμως! Είμαι εκεί. Άλλωστε ξέρουμε από αγώνες...
Καιρός να μάθουν κι οι "πρώην" βολεμένοι τι θα πει να δίνεις τον αγώνα σου!
* Συγχώρα μου τούτα τα λόγια, αλλά από παιδί δεν μπορούσα να νιώσω ταύτιση με αλαλάζοντα πλήθη. Μου φέρνει αποστροφή, φόβο... Όπως έγραψα κι άλλοτε, σε κάποιο σχόλιο μου, αν δεν φτάσει το μαχαίρι στο κόκκαλο όλων δεν πρόκειται να πετύχει το κίνημα τούτο. Και το μαχαίρι δεν έχει μπει βαθιά ούτε σε όλους το ίδιο...κοντεύει όμως...
Τους φιλικούς κι αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς στέλνω σου εκεί στα βόρεια...
Φιλώ σε