* Η μελαγχολία της Κυριακής, μιας καλοκαιρινής Κυριακής, στο μέγιστο δυνατό βαθμό τούτο το βράδυ! Και ξαφνικά μπήκε το καλοκαίρι στην πόλη μας! Κατεβάσαμε την τέντα στο μπαλκόνι, ανάψαμε εντομοαπωθητικό φιδάκι και βγήκαμε στη βεράντα... κόσμος διαβαίνει λιγοστός τους πολύβουους δρόμους του κέντρο της πόλης! Αύριο θα ξαναβρούν το ρυθμό και τους βιαστικούς διαβάτες... οι μουσικές συντροφιά μου απόψε, στον απόηχο της χτεσινής μέρας. Με ένα αίσθημα ελπίδας πως αύριο όλα θα είναι διαφορετικά, έτσι κοιτάζω το θερινό σινεμά (απέναντι) που δεν άνοιξε φέτος...μα ούτε και πέρσι! Θύμα άραγε κι αυτό της κρίσης... (;) Καλή βδομάδα σε όλους!
Μεγάλη η ευθύνη που έχουμε ως "νεωκόροι" του σώματος και της ψυχής μας, Σειριάκι μου !
ΑπάντησηΔιαγραφήΕδώ έχει ακόμα ψύχρα και μια υγρασία ανυπόφορη... καλή σου νύχτα !
@ Χρονοστιβάδα
ΑπάντησηΔιαγραφήhttp://www.youtube.com/watch?v=pRi4wOUng68
τα σ/κ και οι αργιες εχουν ιδιαιτερο βαρος τα τελευταια χρονια, θα ελεγα πως ολοενα ανηκουν και σε πιο λιγους..
ΑπάντησηΔιαγραφήχχμμμ η Αιγλη αν θυμαμαι καλα δεν ανοιξε περσι, ειχα μια αισιοδοξια για φετος :(:(
@ ❤
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα Σάββατα που φεύγουν και μαζί με εκείνα κι οι στιγμές μας, οι ίδιες μας οι ζωές... Οι Κυριακές από παιδί με γέμιζαν μελαγχολία...την επονομαζόμενη "Κυριακίτηδα" (όχι κυτταρίτιδα!). Σου αφήνουν μιαν περίεργη αίσθηση...πολύ περισσότερο τα βράδια χωρίς παρέα!
Όσο για το σινεμά που δεν άνοιξε λυπάμαι ιδιαίτερα! Είναι κομμάτι από τις αναμνήσεις μου...
Περισσότερα για το σινεμά εδώ
http://seiriopolis.blogspot.com/2010/09/breakfast-at-tiffanys.html
Αν έχεις όρεξη να διαβάσεις μιαν παλιότερη ανάρτησή μου.
Φιλώ κ χαιρετώ σε!
Ευχαριστώ για το πέρασμα