Λίγη αρμύρα στο καπέλο, πολύ στο κορμί... λίγα κοχύλια από τα χιλιάδες που είχε η αμμουδιά...
Άφησα την καρδιά μου χάμω σαν το κοχύλι μες την άμμο...
Ύστερα πέρασαν οι φίλοι κανείς δε βρήκε το κοχύλι...
Χρόνους και χρόνους κολυμπάω που να ν' αγάπη για να πάω...Ο. Ελύτης
"Σταμάτα να κλέβεις το θησαυρό της φύσης!" είπες κι άρχισα να μουρμουρίζω το κοχύλι...
Το αποτύπωμα της αρμύρας, σημάδι της ευτυχίας που πέρασε για λίγο...
ΑπάντησηΔιαγραφή*θα μου στείλεις κανένα κοχύλι προς τα εδώ που τα ψάχνω...??
@kovo voltes...
ΑπάντησηΔιαγραφήΣτυλωμένη στους βράχους δίχως χτες και αύριο,
Στους κινδύνους των βράχων με τη χτενισιά της θύελλας
Θ' αποχαιρετήσεις το αίνιγμά σου.
Ο.Ε.
Η ευτυχία πάντα για λίγο μας αγγίζει, γι' αυτό είναι ακριβή και αποτυπώνεται μέσα μας με ανεξίτηλα χρώματα.
Έχω πολλά κοχύλια, θες αν σου στείλω; Χωρίς πλάκα, είδος υπό εξαφάνιση τα κοχύλια! Αστερία έχω να βρω δυο χρόνια...
http://youtu.be/il2LdyaKiVw