Να πάμε εκεί να πιούμε τη βροχή!

Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι
Μουσκέψανε τα λόγια που είχανε γεννήσει αστροφεγγιές
Όλα τα λόγια που είχανε μοναδικό τους προορισμόν Εσένα!

Πριν απ’ τα μάτια μου ήσουν φως
Πριν απ’ τον Έρωτα έρωτας
Κι όταν σε πήρε το φιλί
Γυναίκα

Κατά πού θ’ απλώσουμε τα χέρια μας
τώρα που δε μας λογαριάζει πια ο καιρός
Κατά πού θ’ αφήσουμε τα μάτια μας
τώρα που οι μακρυνές γραμμές ναυάγησαν στα σύννεφα

Κι είμαστε μόνοι ολομόναχοι
τριγυρισμένοι απ’ τις νεκρές εικόνες σου.

Πριν απ’ τα μάτια μου ήσουν φως
Πριν απ’ τον Έρωτα έρωτας
Κι όταν σε πήρε το φιλί
Γυναίκα
Οδυσσέας Ελύτης

________________________________________________________________

Καλό μήνα σε όλους! Όσο κι αν προσπαθείς να κλείσεις τα μάτια σου στην έλευση του φθινοπώρου δε τα καταφέρνεις... οι λάμψεις από τα αστραπόβροντα σου θυμίζουν ότι τα πρωτοβρόχια άρχισαν. Περπατάς στους δρόμους και κοντοστέκεσαι έξω από τα βιβλιοπωλεία, χαζέψεις βιβλία κι η ανοιχτή πόρτα σου φέρνει μυρωδιά πλαστικού από τα νέα σχολικά είδη. Τσάντες, κασετίνες, τετράδια, μολύβια, γομολάστιχες... εκείνη η μυρωδιά του καινούριου σχολικού... Θυμάσαι; Ποτέ δε μου άρεσε ο μήνας τούτος...  με έναν επίμονο τρόπο σου υπενθυμίζει ότι θα ήθελες λίγο ακόμη τη ζέστη του καλοκαιριού. Στο πικάπ ολημερίς ο Μεγάλος Ερωτικός του Μ. Χατζιδάκι, με τη Φλέρυ Νταντωνάκη και το Δημήτρη Ψαριανό. Πόσες φορές έχω ακούσει τούτο το δίσκο από τότε που τον έχω αγοράσει... τέτοια εποχή πριν οχτώ χρόνια, απόγευμα, σε ένα δισκοπωλείο τρύπωσα γιατί έβρεχε, τον αγόρασα σχεδόν τυχαία, παρότι τον είχα σε MP3. Λάτρεψα τα κομμάτια του όσο λίγα μουσικά ακούσματα. Έχουν γραφτεί εκατοντάδες πράγματα για το δίσκο τούτο, σε μένα σφράγισε μιαν εποχή και έγινε η αφορμή να διαβάσω ποίηση του Γ. Σαρανταρη.΄Έτσι, λοιπόν, προτείνω να ακούσετε το δίσκο τούτο, αναζητώντας τον κι αν ακόμη έχετε τον τρόπο αγοράστε τον ή χαρίστε τον. 

Ποιος είν' τρελός από έρωτα;
Ας κάνει λάκκους την αυγή.
Να πάμε εκεί να πιούμε
την βροχή.

Μια που εμείς σε όποια
στέγη αράξουμε, σε όποια
αυλή, ο άνεμος χαλνάει
τον ουρανό, τα δέντρα.

Κι η στείρα γη
μέσα σε μας βουλιάζει.

Γιώργος Σαραντάρης

______________________________________________________________

*Σήμερα γιορτάζουν μια σειρά από υπέροχα γυναικεία ονόματα, μεταξύ αυτών κι η παιδική μου φίλη Sunnefoula της οποίας εύχομαι κι από εδώ να είναι γερή και δυνατή! Έχουμε ανήφορο αλλά θα είμαστε κοντά. Φιλώ και χαιρετώ σε!