Πενήντα δύο χρόνια από το μαγικό κλικ της φωτογραφικής μηχανής της Nelly's, η Λένα Πλάτωνος παρουσίαζε στη μουσική σκηνή το Σαμποτάζ. Έτυχε, λοιπόν, χτες να ακούω αυτό το δίσκο την ίδια ώρα που ξεφύλλιζα (παρατηρώντας σχολαστικά) ένα λεύκωμα με φωτογραφίες της σπουδαίας αυτής φωτογράφου - καλλιτέχνιδας. Από όλες τις φωτογραφίες, είχα ξεχωρίσει την παραπάνω! Είναι τόσο αέρινη, τόσο δροσερή από τη νιότη και το σφρίγος του σώματος της χορεύτριας, τόσο αρχαιοελληνική όσο και σύγχρονη, κάνει την υπέρβαση και σου αφήνει την εντύπωση ότι με έναν μαγικό τρόπο θα πετάξει...
Τριάντα χρόνια μετά από την παρουσίασή του Σαμποτάζ, της Πλάτωνος, ο δίσκος αυτός παραμένει επίκαιρος και φρέσκος έχοντας καταφέρει να παγώσει το χρόνο. Χαζεύοντας, λοιπόν, τις φωτογραφίες φαντάστηκα πως η χορεύτρια, ογδόντα χρόνια πριν θα πρέπει να είχε κάποιο ανάλογο άκουσμα (ποιο άραγε;) ώστε να αποδώσει αυτή τη μαγική στάση το σώμα της! Ακούγοντας το κομμάτι κι αντικρίζοντας τη φωτογραφία συνειδητοποιείς ότι πράγματα που συνέβησαν σε ανύποπτο χρόνο, φαινομενικά ετερόκλητα, συνδέονται όταν είναι γνήσια και καθόλα αληθινά.
Τελικά δεν είναι δύσκολο να διατρέξεις προς τα πίσω ογδόντα δύο χρόνια, χρειάζονται μερικά δευτερόλεπτα! Μπροστά όμως πως πας;
Το ταξίδι στο χρόνο συνεχίζεται... γιατί έτσι ανακαλύπτουμε τις μικρές ή μεγάλες αγάπες μας!
Μόνο με την ονειρική σκέψη πας μπροστά...Τι θα ήθελες να γίνει αύριο...Αλλά το κακό σ'αυτή την περίπτωση είναι ότι πρέπει να περιμένεις να δεις εάν θα συμβεί η ευχή...Και εάν έχεις υπομονή καλώς. Αν δεν έχεις όμως?? Τρώγεσαι...χαχαχα
ΑπάντησηΔιαγραφή@ kovo voltes...
ΑπάντησηΔιαγραφήΤελικά τούτο το μπλογκ έχει βασιστεί στη λογική του ονείρου...δε χωρά αμφιβολία καμιά!
Αύριο θα ήθελα...μπααα δε το λέω...ας αφήσω το χρόνο να μου επιβεβαιώσει την επαλήθευση ή όχι! Δεν είμαι ανυπόμονος...
Λοιπόν, για τα όνειρα είχα μιλήσει σε μιαν από τις πρώτες μου αναρτήσεις, εδώ:
http://seiriopolis.blogspot.com/2008/03/blog-post_1615.html
Ενώ για τα όνειρα εφιάλτες μου, εδώ:
http://seiriopolis.blogspot.com/2008/11/blog-post_5501.html
http://seiriopolis.blogspot.com/2009/10/blog-post_1728.html
Πολύ κυνηγητό στα όνειρά μου...χε χε χε
Σε φιλώ καλή μου