Τρίτη 3 Απριλίου 2012

Τι μένει...



Πλάι στη θάλασσα και το φεγγάρι…
Πλάι στα κύματα  κι η αγάπη μου…
Φύσηξε αγέρα του Βοριά
Πάνω από θάλασσες και ψηλά βουνά
Μες της αγάπης μου τ’ ολόλευκα πανιά…
Να   ̓ρθεί πιο γρήγορα σ’ εμένα κοντά…




Ανακατατάξεις, αλλαγές και προσπάθεια να συνηθίσω την του παρόντος χρόνου κατάσταση. Άνθρωποι οικείοι φεύγουν άλλοτε για πολύ, άλλοτε για λίγο... το άσχημο από μιαν ηλικία κι έπειτα είναι ότι μπορείς να (προ)βλέπεις όσα θα ακολουθήσουν στη ζωή σου, σαν να κοιτάς μέσα από μια διαφάνεια. Ξέρεις τι ακολουθεί, απλά περιμένεις την επιβεβαίωση... ρεαλιστής ε; Πιθανόν... 

Κι οι ανεμώνες στο βάζο δίπλα από το κρεβάτι  μου θυμίζουν πως πριν μερικά χρόνια, σε ένα ταξίδι, είχα βρει μιαν εξαιρετικά καλαίσθητη ακουαρέλα με λιλά ανεμώνες την οποία δεν αγόρασα εξαιτίας του υψηλού κόστους της. Ένα ολόκληρο βράδυ δεν είχα κοιμηθεί παλεύοντας να κάνω τον εαυτό μου να υπακούσει στη λογική (ότι ήταν πανάκριβο το έργο κι αν το αγόραζα θα στερούμουν για καιρό άλλα πράγματα) κι όχι στον ενθουσιασμό μου. Κι όταν το πρωί κατέληξα ότι θα έπρεπε να αγοράσω την ακουαρέλα (!!!), πηγαίνοντας στο μαγαζί το έργο είχε πωληθεί. Έτσι εκείνη η ακουαρέλα έχει μείνει στην ψυχή μου…

Η οικονομική κρίση με έχει αλλάξει, όπως κ τις ζωές πολλών άλλων. Δε διαφέρω από τους πολλούς άλλωστε! Συνήθειες απλές, μικρές πολυτέλειες για τον εαυτό μας όπως η χρήση της αστικής συγκοινωνίας είναι σχεδόν απαγορευτική. Που φτάσαμε... να λέμε ατομική πολυτέλεια τη χρήση αστικής συγκοινωνίας... κόβω από εδώ, κόβω από εκεί και στο τέλος δε μένει τίποτε...  

Μένει η αξιοπρέπεια,μένει η ευγένεια, μένει το χαμόγελο, μένει η ελπίδα πως αύριο όλα θα είναι καλύτερα... Μένει η ομορφιά που υπάρχει γύρω μας στα μικρά, στα όμορφα χρώματα, μένει το άδολο χάδι και μιαν αγκαλιά, μένει η αγάπη κι όσα έχουμε ζήσει, μένει η βόλτα πλάι στη θάλασσα κι ένα καράβι που σε παίρνει... 


Θυμᾶσαι ποὺ σοῦ ῾λεγα
Ὅταν σφυρίζουν τὰ πλοῖα μὴν εἶσαι στὸ λιμάνι.
Μὰ ἡ μέρα ποὺ ἔφευγε ἤτανε δικιά μας
καὶ δὲ θὰ θέλαμε ποτὲ νὰ τὴν ἀφήσουμε
Ἕνα μαντήλι πικρὸ θὰ χαιρετᾶ τὴν ἀνίατου γυρισμοῦ
Κι ἔβρεχε ἀλήθεια πολὺ κι ἤτανε ἔρημοι οἱ δρόμοι
Μὲ μιὰ λεπτὴν ἀκαθόριστη χινοπωριάτικη γεύση
Κλεισμένα παράθυρα κι οἱ ἄνθρωποι τόσο λησμονημένοι -
Γιατί μᾶς ἄφησαν ὅλοι; Γιατί μᾶς ἄφησαν ὅλοι;
Κι ἕσφιγγα τὰ χέρια σου Δὲν εἶχε τίποτα τ᾿ ἀλλόκοτο ἡ κραυγή μου.
Θὰ φύγουμε κάποτε ἀθόρυβα καὶ θὰ πλανηθοῦμε
Μὲς στὶς πολύβοες πολιτεῖες καὶ στὶς ἔρημες θάλασσες
Μὲ μιὰν ἐπιθυμία φλογισμένη στὰ χείλια μας
Εἶναι ἡ ἀγάπη ποὺ γυρέψαμε καὶ μᾶς τὴν ἀρνήθηκαν
Ξεχνοῦσες τὰ δάκρυα, τὴ χαρὰ καὶ τὴ μνήμη μας
Χαιρετώντας λευκὰ πανιὰ π᾿ ἀνεμίζονται.
Ἴσως δὲ μένει τίποτ᾿ ἄλλο παρὰ αὐτὸ νὰ θυμόμαστε.
Μὲς στὴν ψυχή μου σκιρτᾶ τὸ ἐναγώνιο Γιατί,
Ρουφῶ τὸν ἀγέρα τῆς μοναξιᾶς καὶ τῆς ἐγκατάλειψης
Χτυπῶ τοὺς τοίχους τῆς ὑγρῆς φυλακῆς μου
            καὶ δὲν προσμένω ἀπάντηση
Κανεὶς δὲ θ᾿ ἀγγίξει τὴν ἔκταση τῆς στοργῆς
            καὶ τῆς θλίψης μου.
Κι ἐσὺ περιμένεις ἕνα γράμμα ποὺ δὲν ἔρχεται
Μιὰ μακρινὴ φωνὴ γυρνᾶ στὴ μνήμη σου καὶ σβήνει
Κι ἕνας καθρέφτης μετρᾶ σκυθρωπὸς τὴ μορφή σου
Τὴ χαμένη μας ἄγνοια, τὰ χαμένα φτερά.

Μ. Αναγνωστάκης - "13.12.1943

Καλή δύναμη σε όλους
Φιλώ και χαιρετώ σας

*τραγούδι "Πλάι στη Θάλασσα" σε στίχους Γιώργου Ποταμιάνου κ ερμηνεία Φλέρυς Νταντωνάκη

34 σχόλια:

  1. αχ ανεμώνες! παιδικές αναμνήσεις να τρέχω στα λαγκάδια να μαζεύω, σαν την Χάιντι ένα πράμα! :) Τότε που όλα ήτανε απλά και όμορφα!
    Και εμένα με έχει αλλάξει η κρίση, αλλά αγαπημένε μου η ελπίδα δεν πεθαίνει.. Χαμόγελο και ελπίδα!
    καλή σου μέρα! σε φιλω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Vanilla μου, το "κόλλημα" με τις ανεμώνες προέκυψε σχεδόν την εποχή που ενηλικιώθηκα, έτσι ξαφνικά! Έτσι δε με συνδέουν πιδικές ανέμελες αναμνήσεις, αλλά μερικά πρωινά της πρώιμης άνοιξης...

      Χαμογελώ κ δε χάνω την πίστη όσο μπορώ!
      Καλημέρα!

      http://www.youtube.com/watch?v=PbKJ1Ednk9M

      Διαγραφή
  2. κράτα αυτά τα "μένει" που λες και θα έρθουν κι άλλα, φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου Συνήγορε μου.
      Κρατώ την προτροπή σου, κλείνω τα μάτια κ εύχομαι στα καλύτερα που "θε να ρθούν".
      Φιλιά κ πολλά χαιρετίσματα σε σένα κ τη συντροφιά σου

      Ατομική μου ενέργεια
      κι ανάσα μου στα χείλη
      την πρώτη ουσία, την αρχή,
      σηκώστε με να δω (*ώρα να διαβάσει το σχόλιο ο "παραγωγός" και να σχολιάσει κάτι για το μπόι μου...χαχα)

      http://www.youtube.com/watch?v=LgawhKBjY5c&feature=related

      Διαγραφή
  3. http://www.youtube.com/watch?v=6i_rpusc9YU

    Άσχετο, αλλά και σχετικό μαζί!

    Τα σέβη μου, Σείριε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Που είσαι Rena Fan, που είσαι καλό μου παιδί...;
      Εξαιρετικό αυτό που έστειλες από Ρένα (πάντα με εκπλήσεις ευχάριστα μουσικά) αλλά να σου δείξω το δικό μου "κόλλημα" των τελευταίων ημερών;

      http://www.youtube.com/watch?v=15rh5DH-qpI&feature=related
      (αυτό να δεις πόσο άσχετο...χα χα αλλά δεν καταλαβαίνουμε από τέτοια εμείς)

      Την αγάπη μου, Α.

      Διαγραφή
  4. Αυτά που μένουν Σειριάκι μου είναι ανεκτίμητης αξίας...Πολυπόθητα και δυσεύρετα για ορισμένους ανθρώπους...Άρα, είσαι πλούσιος, το ξέρεις?? ;)
    *όλα κυλάνε μικρέ μου. Όλα...και κάθετι έχει το λόγο του να φύγει, για να έρθει κάτι άλλο, και άλλα να μείνουν για να υπενθυμίζουν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το ξέρω Volitsa μου, το καταλαβαίνω πως αυτά που απομένουν είναι πολύτιμα και δε σου κρύβω ότι νιώθω τυχερός.

      Όλα κυλάνε και φεύγουν από κοντά μας όπως το γάργαρο νερό κυλά στον ποταμό. Το θέμα είναι να προφταίνεις να διυλίζεις και να κρατάς όλα εκείνα που θα γίνουν θύμησες..

      http://www.youtube.com/watch?v=hzTT7GFcuzc

      Διαγραφή
  5. μπορουμε να ζησουμε και με μερικες 'πολυτελειες' λιγοτερες, δεν μπορουμε ομως να ζησουμε χωρις ομορφια, αγκαλιες, αγαπη και ελπιδες!
    'τα πραγματα που εχουν αξια ειναι τζαμπα' που εγραφε και ενας τοιχος..

    εχω μια ιδιαιτερη αγαπη για τον Αναγνωστακη κι αυτο ειναι ενα απο τα αγαπημενα μου ποιηματα.

    http://www.youtube.com/watch?v=s1QYXlRzNS0

    φιλια-χαμογελο, φιλια-χαμογελο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σαφέστατα μπορούμε να ζούμε χωρίς τις μικρές πολυτέλειες που είχαμε μάθει να δίδουμε απλόχερα στον εαυτό μας, μα το ερώτημα είναι (εδώ που φτάσαμε) ποια είναι η πολυτέλεια; Η χρήση λόγου χάριν της αστικής συγκοινωνίας είναι πολυτέλεια ή ανάγκη...

      Χωρίς τα υπόλοιπα όμορφα δεν υπάρχει ζωή ισορροπημένη. Υπάρχει κάτι άλλο που σίγουρα δεν είναι αρμονικό, μετά λόγου γνώσεως στο λέγω αυτό!

      Εγώ θα σου έλεγα κάτι που έλεγε ένας αγαπημένος μου "Τίποτε δεν είναι πιο ακριβό από το τζάμπα!"... για σκέψου το Φανίτσα

      Καλά με την μουσική σου επιλογή δεν θα μπορούσες να έχεις πέσει πιο μέσα! ΣΟΥΠΕΡ, αγαπάω Beirut και θερμά σε ευχαριστώ! Μου έφτιαξες τη διάθεση!

      Φιλιά, μεγάλη αγκαλιά κ χαμόγελο
      http://www.youtube.com/watch?v=WuDGZ8qxVKg

      Διαγραφή
  6. Μένει!!!
    http://www.youtube.com/watch?v=X5eSVnpj0aY&context=C489cf0eADvjVQa1PpcFMWOqWAcoPRY_W49C8BLDVl_Cy7suZiz1U=

    Την Καλησπέρα μου!!!
    Φιλιά Πολλά!!!
    Αύριο να ακούσεις την εκπομπή του Παύλου θα είμαι παρέα του!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Karkinaki μου, όταν έγραφα τον τίτλο της ανάρτησης σκεφτόμουν ακριβώς αυτό το τραγούδι που αγαπώ ιδιαίτερα! Μόλις είδα το σχόλιο σου, πριν καν σου απαντήσω είχα σκεφτεί να σου στείλω το εν λόγω κομμάτι, αλλά με πρόλαβες...

      Τι μένει...; Ερώτημα αναπάντητο στα αλήθεια...
      Και μου αρέσει που "είδες" ακριβώς εκείνο που πραγματατεύεται το τραγούδι αυτό!

      *θα προσπαθήσω να σας ακούσω, πάντα μετά τη γνωστή ώρα!

      Αυτό για σένα
      http://www.youtube.com/watch?v=iuRg4y8bk0E

      (τα ύστερα του κόσμου μετά την παρούσα αφιέρωση...χαχα)

      Διαγραφή
    2. Βρε Χατζηγιάννη πρωί πρωί...κόντεψα να πνιγώ ο άνθρωπος με τον καφέ!!!Θες να με δολοφονήσεις εεεε;;;;
      Κάθε τέλος έχει και μια ρχή που μάλλον είναι πιο ενδιαφέρουσα και σαφώς καλύτερη!!!
      Φιλιά Σου Πολλά!!!
      Την Καλημέρα μου!!!

      Διαγραφή
    3. Αυτό το πράγμα που μέχρι να γράψω το ένα σχόλιο εσύ έχεις απαντήσει εμένα με αγχώνει... δεν προφταίνω το δόλιο...χα χα

      Είπαμε μετα την προηγούμενη αφιέρωση τα ύστερα..χαχα. Πάντως είναι ωραίο τραγούδι αυτό που σου έστειλα... "τίτλοι τέλους".

      Άντε αυτό με αγάπη από μένα
      http://www.youtube.com/watch?v=24ym8YXWt8M&feature=related

      Διαγραφή
  7. τι να πρωτογραψεις φιλε, μενουν πολλα, θα γινουμε πιο ανθρωποι, θα το δεις...
    φιλια
    κοιταω τη θαλασσα τωρα δεν ειμαι να γραφω πολλα
    χ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω ότι από τα πρώτα πράγματα που είπα(έγραψα) όταν πρωτομπήκαμε σε αυτό τον κυκεώνα της κρίσης ήταν πως θα από αυτή τη δίνη θα βγούμε αλλαγμένοι κ πιθανόν καλύτεροι άνθρωποι...

      Αν είσαι στο νησί σου, μείνε εκεί... είσαι τυχερός!
      Πόσο θα ήθελα να δω μιαν ανατολή αυτή την εποχή, πλάι στη θάλασσα

      http://www.youtube.com/watch?v=bvxRglLimR0

      Καλή συνέχεια

      Διαγραφή
  8. Όλα αυτά που μένουν είναι κι αυτά που αξίζουν στη ζωή απ'ότι έχω καταλάβει, ωστόσο εσείς έχετε κι άλλες εποχές να θυμάστε, ενώ εμείς θα θυμόμαστε θλιμμένα πρόσωπα και φωνές να μιλούν για κρίση και να υποπέπτουν στις καθημερινές καταναλωτικές τους συνήθειες πρόθυμοι να κόψουν τη χαρά τους για χάρη της κρίσης μα όχι και τις πολυτέλειές τους συχνά..
    Η πρώτη, πιο μακρινή φωτογραφία είναι πολύ όμορφη. Διακρίνω μία αγάπη προς τη φωτογράφιση λουλουδιών? Ίσως είναι κοινό μας αυτό!
    Καληνύχτα Σείριε=)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φαντασματάκι μου, καθείς στα χρόνια του έχει να θυμάται όμορφα κ άσχημα. Τίποτε δεν είναι μονάχα άσπρο ή μαύρο... είναι μιαν παλέτα με χρώματα η ζήση που όλο ανακατεύονται μεταξύ τους.

      Πόσο μου άρεσε αυτό που έγραψες "πρόθυμοι να κόψουν τη χαρά τους για χάρη της κρίσης μα όχι και τις πολυτέλειές τους συχνά...". Εδώ που φτάσαμε θαρρώ πως οι λέξει πολυτέλεια αναπροσδιορίζεται για τους πολλούς!

      Λοιπόν, οι φωτογραφία είναι το "μεράκι" μου, όσο για τη φωτογράφηση των λουλουδιών εκείνο που με γοητεύει πιότερο είναι η στατικότητά τους και τα χρώματά τους που δύσκολα αποτυπώνονται στο φωτογραφικό φακό αν δεν είσαι εξασκημένος. Η αλήθεια είναι ότι τα θέματα αυτά με ελκύουν περισσότερο σε σχέση με τις φωτογραφίες του αστικού τοπίου.

      Κράτησε όποια φωτογραφία θες για το αρχείο σου
      http://www.youtube.com/watch?v=pnEDruPXua4

      Διαγραφή
  9. Οχι, φίλε, δεν μπορείς να προβλέψεις τίποτα, όσο κι αν νομίζουμε ότι η ζωή έχει μια συγκεκριμένη πορεία, τελικά αυτή ειναι που πάντα αποφασίζει και μας εκπλήσσει με τις αποφάσεις της. Όσο για τα "μένει", δεν μπορείς να φανταστείς πόσο συμφωνώ...
    Πολύ καλό σου βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νίκο, το (προ)βλέπω το έγραψα με μιαν επιφύλαξη γιατί δεν είμαι εγώ εκείνος που κρατώ το νήμα της ζωής κ της υγείας κανενός. Όμως ας είμαστε ρεαλιστές, έπειτα από μιαν ηλικία μπορούμε με μεγαλύτερη ευκολία να εικάζουμε όσα πρόκειται να συμβούν, χωρίς ποτέ να αποκλείουμε τις εκπλήξεις της ίδιας της ζωής. Αυτό άλλωστε είναι που μας κρατάει κ μας απομακρύνει από την παραίτηση...

      Ελπίζω να είσαι καλά. Πλησιάζει Λαμπρή, θα ξεκουραστείς κ εσύ...
      http://www.youtube.com/watch?v=fNqNiKhtvdk

      Καλή Συνέχεια, σε συλλογιέμαι τακτικά. Μη χάνεσαι

      Διαγραφή
  10. Σείριε,μένουν αυτά που αξίζουν περισσότερο ...Πόσο τυχεροί είμαστε ,κάποιοι δεν έχουν ούτε αυτά.Όλα τα άλλα,θα βρούμε τρόπο και θα τα αντικαταστήσουμε με οικονομικότερα!

    Φιλάκια πολλά ,χρωματιστά σαν τις ανεμώνες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λία, μένουν όλα εκείνα που μας κάνουν να υπάρχουμε σε αρμονία με τον έσω κόσμο μας... όσα για τα υπόλοιπα που θα τα αντικαταστήσουμε με οικονομικότερα, η λίστα μου δεν έχεις τελειωμό! χε χε χε

      Αέρινα φιλιά στο αέρινο τούτο κορίτσι,

      "κοιτάχτε και τούτο το κορίτσι
      θα του χαρίσω το κλουβί κι ένα τραγούδι θα μου πει..."

      http://www.youtube.com/watch?v=LjHVpQnDROo&feature=related

      Διαγραφή
  11. Οι ανεμώνες είναι τα αγαπημένα μου λουλούδια...αν και ταπεινά με μαγεύουν με την απλόϊκότητα και τα έντονα χρώματά τους...
    Είμαι η μόνη γραφική τρελλή φαντάζομαι που του Αγιου Βαλεντίνου αντί για τριαντάφυλλα παίρνει ανεμώνες...

    Ξέρεις... είναι άσχημο πράγμα τα απωθημένα...
    Την έχω πατήσει και γω έτσι... με ένα μικρό έργο τέχνης που μου κάθησε.
    Και τώρα πια δεν μπορώ να διαθέσω ούτε 2 ευρώ στη λαϊκή να πάρω λουλούδια όπως κάποτε και αυτοσχεδιάζω κάθε μέρα μόνη μου με λουλούδια από τη φύση γύρω μου...Με τον ένα ή τον άλλον τρόπο ποτέ δε μένουν παραπονεμένα τα βάζα σπίτι μου...

    Αυτό που προβλέπεις... γμτ... δεν είναι καλό! Κάνε ότι δε βλέπεις... Κάνε ότι ξαφνιάζεις... αλλά μη το δένεις ότι έτσι θα γίνει ακόμη κι αν το ξέρεις...μη το προεξοφλείς...

    Οσο για τον καλοκαιρινό ήχο τι να σου πω? Με έφτιαξες άγρια βραδιάτικα...Ανυπομονώ να ακούσω τζιτζίκια και γρύλους ...
    Aνταποδίδω http://www.youtube.com/watch?v=jTnYrPLwEdo (αν δε σου αρέσει να μη με λένε Λιακάδα)
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βρε Λιακάδα, θα με κάμνεις να πιστέψω στα ζώδια εσύ! Πράγματι κι εμένα οι ανεμώνες για τον ίδιο λόγο με γοητεύουν! Ταπεινές κ άοσμες... λες κι όλη η δύναμη τους ρίχτηκε στα χρώματα. Εγώ παίζει να είμαι ο μοναδικός άνδρας που θέλει να έχει λουλούδια στο βάζο του, που προτιμά να μην αγοράσει ένα πακέτο τσίχλες αλλά ένα ματσάκι λουλούδια... με τα λεφτά που δε του περισσεύουν. Πάντως τα λουλούδια είναι φτηνά αυτή την εποχή! 1ευρώ οι ανεμώνες του βάζου...

      Εδώ γελάμε! Τώρα με την κατάσταση που επικρατεί κάθε σκέψη για αγορά ενός πίνακα ή γενικότερα έργου τέχνης έχει πνιγεί πριν καλά καλά σχηματιστεί στο μυαλό μου! Έχεις εξοχή γύρω σου καλή μου Λιακάδα;

      Αυτό με τις (προ)βλέψεις πράγματι δεν είναι καλό, γιατί νιώθεις έρμαιο της επανάληψης της ίδιας της ζωής! Όμως η ζήση είναι γεμάτη εκπλήξεις κι ώς εκτούτου δεν σε αφήνει να πλήξεις!

      Ο καλοκαιρινός ήχος μπήκε σκοπίμως κ χαίρομαι που το άκουσες. Έψαχνα έναν ήχο από σφύριγμα καραβιών που φεύγουν. Στην πόλη μας, στην περιοχή που μένω ακούγαμε συχνά τα καράβια να σφυρίζουν μπαίνοντας ή βγαίνοντας στο λιμάνι. Αλλά αναζητώντας έπεσε πάνω σε αυτόν με τα τζιτζίκια, μου φάνηκε πολύ ταξιδιάρικος κ ελάφρυνε την διάθεσή μου κ δια τούτο τον άφησα!

      Όσο για το κομμάτι που έστειλες στη διασκευή που το έστειλες με ξεσήκωσε, με ταξίδεψε... και ΝΑΙ μου άρεσε! (μπορούμε να συνεχίσουμε να σε αποκαλούμε ΛΙΑΚΑΔΑ)

      Πολλά χαιρετίσματα

      http://www.youtube.com/watch?v=LJPNUjcrWSE&feature=related

      (για αυτή την ταινία έχω γράψει τόσα... της έχω τα εξ αμάξης αλλά αυτό το τραγούδι μου φτιάχνει τη διάθεση)

      Διαγραφή
  12. Θα σε ξαναδώ σε ευθετότερη ώρα.
    Καλώς σε βρίσκω εκεί.
    Καλό μήνα.
    Καλήνυχτα αγαπημένο μου

    Vivaldi - Spring
    http://www.youtube.com/watch?v=l-dYNttdgl0

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Υπέροχη Μαριμάρ, με τα άψογα ελληνικά σου σε αγαπώ! Καλώς με βρίσκεις εδώ! Μια λέξη σου κάνει τη διαφορά, βλέπεις πίσω από τις λέξεις...

      Καλό μήνα κ σε σένα! Αυτός ο μήνας είναι ο αγαπημένος μου μολονότι δε το έγραψα εφέτος όπως τα προηγούμενα χρόνια... το λέω σε σένα!

      Αυτό για σένα, τι υπέροχο παραδοσιακό τραγούδι! Ύμνος στους ερωτευμένους... που δεν παραιτούνται!

      http://youtu.be/kVYahUFWmeU

      και εδώ από δυο ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΕΣ φωνές, τις αδελφές Βουγιουκλή
      http://www.youtube.com/watch?v=TWVqvJjDrUk&feature=related

      Τούτο για το Παιδί
      http://www.youtube.com/watch?v=4kLcF-_XkTM

      ΠΟλλά φιλιά!
      Σε συλλογιέμαι όσο δε βάζει ο νους σου!
      χαιρετώ σε

      Διαγραφή
    2. Η άδολη αγάπη σε όλες τις μορφές , το όνειρο, η ελπίδα αυτά μένουν. Οι όμορφες θύμισες, όμορφα καίγονται.

      Τα Θρακιώτικα δεν τα πλησίαζα μέχρι που μου αφιέρωσες κάποια με τον Θύμιο Γκογκίδη. Τώρα είναι στα αγαπημένα.
      Αλλά τελικά να ζήσει ο Μωρηάς και η Ήπειρος χα χα χα.


      Πολύ αγαπώ και τα Γκρεκάνικα αλλά και τις αδελφές Βουγιουκλή που είχα πρωτοδεί στο Θέατρο το Τρένο του Ρούφ της Τατιάνας Λύγαρη.

      Kalinifta γλυκό μου
      http://www.youtube.com/watch?v=CEnXofmPOwQ&feature=related

      Διαγραφή
    3. Η άδολη αγάπη και το άδολο χάδι, καλή μου Μαριμάρ... πόσο δύσκολα κατακτώνται και τα δυο αυτά; Είμαι άνθρωπος που δεν αγγίζει εύκολα και μπορεί εύκολα να χαλάσει η διάθεσή μου αν νιώσω ένα χάδι δόλιο (όχι κατ' ανάγκην ερωτικό). Δεν ξέρω πως να το εκφράσω καλύτερα...

      Σαφώς τα τραγούδια του Μοριά απ' όπου κ οι ρίζες μου έχουν θέση ξεχωριστή, μα κι οι ήχοι του ζουρνά, της πίπιζας κ του σαντουριού που δεν είναι διαδεδομένα στα μέρη μας είναι το κάτι άλλο!

      Άκου κι αυτό από το Γκογκίδη για να δεις πως στα μέρη εκείνα οι ήχοι παντρεύονται αρμονικά, οι μουσικές είναι κοινές τα λόγια αλλάζουν...
      http://www.youtube.com/watch?v=G324TjnIFWI&feature=related

      Όσο για τις Βουγιουκλή, νιώθω περήφανος λες κ τις έβγαλα εγώ στη μουσική σκηνή! (είμαι ιστορία...χαχαχα) Απλά τις ανακαλύψει στο δρόμο μου το 2008 κι είχα μαγευτεί. Τις είχα δει σε ένα μικρό ατμοσφαιρικό χώρο της πόλης μας κι ακόμη θυμούμαι τον ενθουσιασμό μου βγαίνοντας από εκείνη τη μουσική παράσταση. Χωρίς μικρόφωνα, αυτές οι γυναίκες είναι μουσικά όργανα από μόνες τους. Τι φωνή θεέ μου... η μια να συμπληρώνει την άλλη, σαν να ακουμπούν η μια το γρανάζι της φωνής στο γρανάζι της άλλης.

      Κι όταν ήμουν στρατιώτης, είχα κοντά το δίσκο τους και τον άκουγα κάθε μέρα την ώρα εργασίας μου στο Υπασπιστήριο. Τόσο που στο τέλος τις αγάπησες κ ο Μοίραρχός μου...

      Πάμε για κάτι άλλο
      http://www.youtube.com/watch?v=CGIbhIqywMQ
      (ήμουν κ εγώ εκεί!)

      Διαγραφή
  13. Κοίτα να δεις, που τελικά δεν αρέσουν τόσο πολύ μόνο σε ΄μένα οι ταπεινές ανεμώνες!! Αλήθεια...τον ξέρεις το μύθο τους? Το όνομα του λουλουδιού συνδέεται με τον αρχαίο ερωτικό μύθο του Άδωνι και της Αφροδίτης. Σύμφωνα με το μύθο, ο Άδωνις βγήκε για κυνήγι στο δάσος. Εκεί ο θεός Άρης που ζήλευε τον Άδωνι, επειδή η Αφροδίτη τον παράτησε για τα μάτια του ωραίου νέου, μεταμορφώθηκε σε άγριο κάπρο, επιτέθηκε στον Άδωνι και τον σκότωσε.
    Απαρηγόρητη η Αφροδίτη πήρε στην αγκαλιά της το άψυχο σώμα του αγαπημένου της και, όπως λέγεται, ράντισε με νέκταρ την πληγή. Από το μείγμα που έκαναν το νέκταρ με το αίμα ξεπήδησε ένα όμορφο λουλούδι. Μόνο που, η ζωή αυτού του λουλουδιού κρατάει λίγο. Όταν ο άνεμος φυσάει κάνει τα μπουμπούκια του φυτού να ανθίσουν και ύστερα ένα άλλο ανεμοφύσημα παρασέρνει τα πέταλα μακριά. Έτσι, το λουλούδι αυτό ονομάστηκε ανεμώνη ή ανεμολούλουδο, επειδή ο άνεμος βοηθάει την ανθοφορία του αλλά και την παρακμή του.....
    Όλα όσα πραγματικά ΑΞΙΖΟΥΝ, είναι και αυτά που τελικά μένουν. Όμορφη να είναι η μέρα σου σαν τις ανεμώνες σου. Και για συντροφιά αυτό: http://youtu.be/88QJsCp0-YI

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου Ονειρόκοσμε! Δεν ήξερα το μύθο που κρύβεται πίσω από αυτό το υπέροχο λουλούδι και θερμά σε ευχαριστώ που την μοιράστηκες μαζί μας! Εκπληκτικό είναι που οι πρόγονοί μας, είχαν κ μιαν μυθική εξήγηση για καθετί που τους πλαισίωνε.


      Δεν ξέρω τι μένει, δεν έχω κάνει "ταμείο" ακόμη... μένει ό,τι μας σημάδεψε, ό,τι μας προσδιόρισε, ό,τι η ψυχή κλείδωσε για πάντα μέσα της!

      Καλή σου μέρα, με πολλά χρώματα όπως οι ανεμώνες!
      http://www.youtube.com/watch?v=efUE8zoreCY

      Διαγραφή
  14. Τόσα πολλά αγαπημένα σ'αυτή την ανάρτηση. Κρατώ πιο σφιχτά την αναφορά και το τραγούδι της Φλέρυς Νταντωνάκη και την ανεμώνα. Μια από τις πιο όμορφες ελληνικές λέξεις. Μας ταιριάζουν εμάς νομίζω τα πιο ταπεινά και καλαίσθητα μες τη λιτότητά τους. Χαίρομαι πολύ που σας βρήκα,είναι υπέροχος ο χώρος.

    Καλό βράδυ να έχουμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου Μάκη και καλώς όρισες στη συντροφιά μας!

      Η Φλέρυ έχει εξέχουσα θέση στις μουσικές μου αγάπες και φυσικά έχει συχνή αναφορά στο μπλογκ! Θα γελάσεις τώρα με αυτό όπου θα γράψω... αλλά βρίσκω πως η λέξη αυτή είναι καθόλα αρμονική και ιδιαιτέρως ελληνική! Είναι εκείνο το ωμέγα που έχει τρυπώσει ανάμεσα στα υπόλοιπα γράμματα...

      Καλή παρέα να κάμνουμε κ με τον καιρό θα σε "ανακαλύχω" καλύτερα μέσα από το μπλογκ σου!

      http://www.youtube.com/watch?v=NpJ9vACtsjU

      Καλή σου μέρα!

      Διαγραφή
  15. Καλέ κάνε καμιά βόλτα κι απ' τα μέρη μου...
    Εστω μια φορά:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. καλησπέρα Σερενάτα μου!
      Ωχ ωχ με παραπονάκι μου ήρθες...
      Δεν έχεις άδικο, ίσως γιατί δε σχολιάζω πάντοτε αλλά περνάω τις βόλτες μου από το σπιτικό σου μολονότι τούτο τον καιρό δεν έχω χρόνο ούτε για τα "στοιχειώδη"...

      Μη μου κακιώνεις Σερενάτα...
      http://www.youtube.com/watch?v=qqIFHaZJWTU

      Φιλώ κ χαιρετώ σε

      Διαγραφή

Μέχρι το Σείριο φτάνουν τα εξής σχόλια: