“Επιστροφή στη Γη...”

Θαρρώ θα σας έχει τύχει να ακούσετε από κάποιον γνωστό σας την έκφραση «Ε, που ταξιδεύεις…; Πιάσε Γη, γιατί έχεις φύγει…». Πάντα ορισμένοι επιμένουν να μας διδάσκουν το κάπως ύποπτο “Επιστροφή στη Γη” λησμονώντας πως ο άνθρωπος από τη φύση του ανέκαθεν βιώνει τη νοσταλγία των «Ουρανών» από τα εφηβικά του χρόνια.

Και θα ολοκληρώσω αυτό το σύντομο συλλογισμό μου μ’ ένα θαυμαστό ποίημα του Σαχτούρη, που αποκαλύπτει τη μόνη αλήθεια μας, με τρόπο καθοριστικό:

Ένα τεράστιο καρβέλι, μια πελώρια φρατζόλα ζεστό

ψωμί είχε πέσει στο δρόμο από τον ουρανό

Ένα παιδί με πράσινο κοντό βρακάκι και με μαχαίρι

έκοβε και μοίραζε στον κόσμο γύρω

όμως και μια μικρή, ένας μικρός άσπρος άγγελος κι αυτή

μ’ ένα μαχαίρι έκοβε και μοίραζε

κομμάτια γνήσιο ουρανό

Κι όλοι τώρα τρέχαν σ’ αυτή, λίγοι πηγαίναν στο ψωμί,

όλοι τρέχανε στον μικρόν άγγελο που μοίραζε ουρανό…

Ας μη το κρύβουμε, διψάμε για ουρανό!

________________________________________________

Ακούστε τη μουσική του Μ. Χατζιδάκι (Η ιστορία του Κεμάλ) και ταξιδέψτε στους ουρανούς σας..ένα κλικ λίγο πιο πάνω κι είστε έτοιμοι για αναχώρηση.

________________________________________________