Αγρότης – Ποιητής Αποφασίστηκε, λοιπόν, κάτω από την γαλαξιακή συγκυρία αγρότης – ποιητής να είναι το επάγγελμά μου. Αφού, λοιπόν, την τέχνη ακόμα δεν κατέχω το γέρο πατέρα μου θα ακολουθώ στο περιβόλι των εσπεριδοειδών ποιημάτων. Εκεί θα μάθω ποιες προτάσεις να κλαδεύω από τα εμπνευσμένα δέντρα, από παράσιτα επιρροών να τα προστατεύω. Να ξεχορταριάζω το χώμα των ιδεών και να το προσέχω, να το ποτίζω με νερό ανθρώπινων ψυχών. Έτσι με καρτερικότητα τους ανθούς να κοιτώ γνωρίζοντας το χρόνο που θα γίνουν ποιήματα – πορτοκάλια, ποιήματα – λεμόνια. Το νου μου πρέπει να έχω σε ποντίκια φόβων και εγωιστικά πουλιά που τον καρπό χαλάνε, γι’ αυτό να τα διαλέγω πρέπει να μάθω ποια από αυτά θα μπορούν από τους ανθρώπους να φαγωθούν, Να τα συλλέγω και στην λαϊκή αγορά των ποιητών ασαν ντελάλης να φωνάζω “ εδώ τα πιο γλυκά ποιήματα – πορτοκάλια ” “ για περάστεεεε” Νίκος Κονδύλης |
Σχόλιο:
1. Το ποίημα προέρχεται από το ποιητικό μπλογκ, "Κύτταρα Τέχνης", το οποίο γράφει και διαχειρίζεται ο Νίκος Κονδύλης.
2. Από χτες ακούω σαν υπνωτισμένος το ορχηστρικό θέμα από το "Alma Libre", της περασμένης ανάρτησης. Πάλι και πάλι...
ευχαριστω
ΑπάντησηΔιαγραφήμην δημοσιευσεις αυτο το κειμενο.τελικα αυτο το ποιημα ηθελες να δημοσιευσεις η το Μετα απο πολλα γιατι δεν καταλαβα.
ΑπάντησηΔιαγραφή