Μες στην πέτρα φωλιάζει η ζωή...κι η ζωή τραβάει τη δική της ανηφόρα...με σημαίες και ταμπούρλα...με χαρές και μάχες χαμένες, με γέλια κι εκνευρισμούς...μα είναι ωραία κι είναι ΖΩΗ !
Επιστροφή στο απάνεμο λιμάνι... Φιλώ κ χαιρετώ σας
Καλησπέρα κι από μένα! Υπέροχη η φωτογραφία, όλο ζωή όπως λες κι εσύ, ίσως έτσι να είναι και η ελπίδα τελικά, ένα λουλούδι που ακόμα και στο απόλυτο κενό ή άσπρο, ανθίζει.
Σας ευχαριστώ ωραία μου κυρία! Όπως είπα και στο Μαλερ την αγαπώ αυτή τη φωτογραφία. Μέσα στην σκληρότητα της πέτρας φωλιάζει η ζωή, το χρώμα...
Μακρυά από καθετί που μας "μεταμορφώνει" έστω και για λίγο σε κάτι που δεν είμαστε. Όπως έγραψα και στο απαντητικό σχόλιο της περασμένης ανάρτησης ήταν μια άτυχη στιγμή μου η αντίδραση εκείνη και το γραπτό ξέσπασμά μου.
Φιλώ κ χαιρετώ σε
http://www.youtube.com/watch?v=5s1i1gzv8Y0
ΥΓ. Το τραγούδι ελπίζω να μη σε κάνει να γελάς ακατάπαυστα! Μου αρέσει... (ποιο είναι αυτό το κορίτσι και που χάθηκε?)
επίσης είναι μια πολύ όμορφη φωτογραφία. Καλή σου μέρα :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΌντως η φωτό περιγράφει ακριβώς αυτά που αισθάνεσαι και γράφεις...
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλή επιστροφή και που'σαι, μακριά απο μαγνήτες που κουβαλούν μπουρίνια!! ;))
Καλησπέρα κι από μένα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΥπέροχη η φωτογραφία, όλο ζωή όπως λες κι εσύ, ίσως έτσι να είναι και η ελπίδα τελικά, ένα λουλούδι που ακόμα και στο απόλυτο κενό ή άσπρο, ανθίζει.
Αχ αυτοί οι άσπροι τοίχοι και τα σκυλάκια....
ΑπάντησηΔιαγραφήσε φιλώ
ΑΑ
@ mahler76
ΑπάντησηΔιαγραφήΓεια σου mahler! Την αγαπώ αυτή την φωτογραφία! Καλό βράδυ! Χάρηκα που πέρασες...είχα καιρό να σε δω!
Χαιρετώ σε
@ kovo voltes...
ΑπάντησηΔιαγραφήΣας ευχαριστώ ωραία μου κυρία! Όπως είπα και στο Μαλερ την αγαπώ αυτή τη φωτογραφία. Μέσα στην σκληρότητα της πέτρας φωλιάζει η ζωή, το χρώμα...
Μακρυά από καθετί που μας "μεταμορφώνει" έστω και για λίγο σε κάτι που δεν είμαστε. Όπως έγραψα και στο απαντητικό σχόλιο της περασμένης ανάρτησης ήταν μια άτυχη στιγμή μου η αντίδραση εκείνη και το γραπτό ξέσπασμά μου.
Φιλώ κ χαιρετώ σε
http://www.youtube.com/watch?v=5s1i1gzv8Y0
ΥΓ. Το τραγούδι ελπίζω να μη σε κάνει να γελάς ακατάπαυστα! Μου αρέσει... (ποιο είναι αυτό το κορίτσι και που χάθηκε?)
@musicbug
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ ζωή είναι ωραία γιατί έχεις το περιθώριο να ζεις, να αλλάζεις, να θυμώνεις, να παλεύεις, να ερωτεύεσαι, να πέφτεις, να σηκώνεσαι και να προχωράς...
Κι η ελπίδα τελικά, ένα λουλούδι που ακόμα και στο απόλυτο κενό ή άσπρο, ανθίζει ...πόσο μου άρεσε αυτό που έγραψες...
Ελπίζω να είσαι καλά!
έχω καιρό να ενημερωθώ μουσικά από το ΑΠΟΛΥΤΟ μουσικό μπλογκ σου! Θα περάσω...δίνω υπόσχεση!
@ ΑΑ (ακόλαστη Αυγούστα!)
ΑπάντησηΔιαγραφήΟι άσπρες πέτρινες μάντρες μου θυμίζουν εξοχή, μου θυμίζουν άνοιξη...χρώμα και φως ελληνικό! Μου λείπει η εξοχή...
Σε φιλώ!