Έχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη

Με τον Οδυσσέα Ελύτη έχουμε "ανοιχτούς λογαριασμούς". Πάντα κατέφευγα (ή, καλύτερα να πω: προσέφευγα) στην παρασκιά του, ώστε να λάβω παραμυθία απ' τον λόγο του ή να βιώσω τη γόνιμη σιωπή, την οποία συνήθως εμπνέει. Όταν επισκέφτηκα το νησί της Πάτμου κατάλαβα ότι με τους "ανοιχτούς λογαριασμούς" μου δε θα ξεμπέρδευα εύκολα. Ασκεί μιαν επιρροή επάνω μου ο τόπος εκείνος. Το λευκό κι η αντανάκλαση του ήλιου, η ηρεμία κι η γαλήνη του τόπου, το γαλάζιο της θάλασσας και τα ασπρισμένα κύματα… 

Άνθρωποι μ' ελαφρές ομπρέλες περνούσανε λοξά
και μου χαμογελούσαν·
κάποτε μου χτυπούσανε στο τζάμι: "δεσποινίς"
φοβόμουνα και μου άρεσε.
Ήταν οι "πάνω άνθρωποι" έτσι τους έλεγα
δεν ήταν σαν τους "κάτω"·
είχανε γενειάδες και πολλοί κρατούσανε στο χέρι μια γαρδένια"
μερικοί μισάνοιγαν την μπαλκονόπορτα
και μου 'βαζαν αλλόκοτους δίσκους στο πικ-άπ.

Σκαλίζω τις φωτογραφίες μου από εκείνο το ταξίδι και συνειδητοποιώ πόσο φως έχουν... πόσες όμορφες εικόνες έχει ξεκλέψει ο φακός μου. Κι η μανία μου να φωτογραφίζω καραβάκια, ανθρώπους την ώρα της εργασίας τους ή της ξεγνοιασιάς τελειωμό δεν έχει. 

Στυλωμένη στους βράχους δίχως χτες και αύριο,

Στους κινδύνους των βράχων με τη χτενισιά της θύελλας

Θ' αποχαιρετήσεις το αίνιγμά σου.

Η παρούσα ανάρτηση αφιερώνεται στην Kovo Voltes διότι άθελά της μου θύμισε όλα τούτα. Στο πικάπ ακούμε την Έλλη Λαμπέτη να διαβάζει τον "Χαρταετό" του Ελύτη. Στην πρώτη παράθεση στίχοι από το ποίημα που διαβάζει η Ε.Λ. και στο τέλος οι στίχοι από τη "Μαρίνα των Βράχων" του Ο. Ελύτη. Φωτογραφίες δικές μου από το ταξίδι στην Πάτμο. Στην πρώτη λεπτομέρεια από το μοναστήρι της "Αποκάλυψης". Το καραβάκι λεπτομέρεια από το διάκοσμο του δωματίου που έμενα. Ο τίτλος, στίχος από τη Μαρίνα των Βράχων.  Καλή βδομάδα!