Πέμπτη 8 Σεπτεμβρίου 2011

Έφυγες κι εσύ...

...Ξαφνικά
(η ζωή πάντα μας προλαβαίνει)

15 σχόλια:

  1. αχ η ζωη.. αχ αυτη..
    ενα υπεροχο δωρο ειναι με συντομη ημερομηνια ληξης..

    και μετα μιλαμε για το ''παντα'', ποσο αφελεις ειμαστε!

    η μουσικη, μοναδικη συντροφια σειριε μου

    *φοβαμαι πως αν πω ''λυπαμαι'' θα ειναι τοσο λιγο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. αχ αυτές οι αλληγορίες σου. Τι να βάλω τώρα εγώ με τον νού μου. Οτι σήμερα μαγειρεύουμε και αύριο κλαίμε?

    Τι έγινε!?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αγκαλιά μεγάλη...μόνο δική σου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Είναι γνωστό ότι η ζωή αποφασίζει. Αν και δεν ξέρω τι έγινε, μάλλον είναι σειρά μου να σου πω ότι σε σκέφτομαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Mα πάντα
    Πάντα μας προλαβαίνει η Ζωή!
    Ακόμα και στα βαθειά γεράματα
    δεν σταματά κάποιος να ονειρεύεται για το αύριο...
    και πάντα η ίδια η Ζωή
    αποφασίζει αν θα κάνει αυτά τα όνειρα πραγματικότητα.

    Καλό σου βράδυ καλέ μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Σείριε, τι να πω... Μετά το τηλεφώνημά σου τόσες σκέψεις μου 'ρθαν (κι έφυγαν βεβαίως, ξέρεις εσύ...).

    Δεν ξέρω αν εντόπισες αυτό το τραγούδι στις πρόσφατες έρευνές σου:
    http://www.greektube.org/content/view/137444/2/

    Ίσως η τελευταία φράση να ταιριάζει με τον τίτλο του post σου, αλλά θέλω να σου επισημάνω ότι αμέσως μετά από την ηχογράφηση που θα ακούσεις, η παρουσιάστρια της εκπομπής ρώτησε την τραγουδίστρια: "Σε ποιο τρίπτυχο θέλετε να μείνετε;" κι εκείνη απάντησε: "Λέω να μείνω στο 'καλημέρα'..."

    Προσπαθώντας να είμαι αισιόδοξος (no comment please!), σε χαιρετώ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @ stellacreations / Ginger / kovo voltes... / Roadartist / nikos / Levina / Rena Fan

    Πράξις 2η - Φινάλε
    Αποχαιρετισμός , η αυλαία πέφτει
    (χειροκροτήματα)

    Κάθε μνήμη έχει το διακόπτη της
    τον εγωισμό
    τον υπερόπτη της

    Μόνο με εικόνες η
    συντήρηση
    κερδοφόρα χρόνου
    επιχείρηση

    Σείριος
    ________________________

    Χρωστώ μιαν απάντηση, χωριστά στον καθένας σας, κι ένα ΜΕΓΑΛΟ ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σας. Σύντομα, πολύ σύντομα θα το πράξω κ τούτο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @ stellacreations

    Καλύτερα που δεν είπες "λυπάμαι", δε μου αρέσει σα λέξη... σημαίνει πολύ λιγότερα από η ψυχή πολλές φορές αισθάνεται...

    Κι είναι η μεγαλύτερη αλήθεια τούτη που ξεστόμισες "αχ η ζωη.. αχ αυτη..
    ενα υπεροχο δωρο ειναι με σύντομη ημερομηνία λήξης.."

    Αλλά τη όμορφο δώρο που μας χαρίζεται, ε?

    * στο πικάπ, η μεγάλη Fairuz, Την Ξέρεις? Από τις μεγαλύτερες και σπουδαιότερες φωνές... αξίζει να ψάξεις και να μάθεις για αυτήν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @ Ginger

    Μετά από κάθε μπόρα έρχεται ξανά ο ήλιος... πως λέει κι ο ποιητής...

    "Η ζωή τραβάει την ανηφόρα..."

    κι άλλος μεγάλος ποιητής συμπληρώνει

    "H ζωή καταβάλλει τον οβολό του φύλλου της ελιάς

    Kαι στη νύχτα μέσα των αφρόνων μ' ένα μικρό τριζόνι
    κατακυρώνει πάλι το νόμιμο του Aνέλπιστου."

    Ναι, μου αρέσουν οι αλληγορίες, το παραδέχομαι! Μου αρέσει να μη δίνω τα πάντα "έτοιμα".

    * Άντε να σε παιδέψω λίγο ακόμη...χε χε χε
    Θα βρεις τους δυο ποιητές?

    Σε σφίγγω στην αγκαλιά μου e-tante
    (πίσω από το χαμόγελο, η ψυχή πονά!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. @ kovo voltes...

    Την έχω ανάγκη την αγκαλιά σου Βολτίτσα μου. Σε σφίγγω και σε κρατώ...

    Έχεις ακούσει ένα τραγούδι της Αλεξίου, που λέγεται Φθινόπωρο;

    Για τους δυο μας το κομμάτι, για τους στίχους

    Δεν υπάρχουν σύνορα, μού λες
    τα καράβια κάνουν κύκλο στις καρδιές
    Τα δελφίνια όμως θα μού πουν
    όποιος μένει πίσω δεν τον αγαπούν

    Το δελφίνι το ’πε στις ακτές
    Κράτα την καρδιά σου από τους πειρατές
    Το ’πε και στο κύμα χάθηκε
    Όποιος μένει πίσω πάει, ξεχάστηκε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. @ Roadartist

    Αυτά έχει η ΖΩΗ, μια διαρκής ανατροπή όσων θεωρείς δεδομένα! Όταν η ανατροπή φέρνει κάτι όμορφο το λέμε ΧΑΡΑ κι όταν κάτι δυσάρεστο ΛΥΠΗ...

    ευχαριστώ που πέρασες!
    Πάμε μπροστά!

    Για σένα, για τις υπέροχες μουσικές που έχει το σπιτικό σου

    http://youtu.be/lu6Fv_FoIeQ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. @ nikos

    Πάντα η ΖΩΗ αποφασίζει κι εμείς εκτελούμε... πως αλλιώς; Καμιά φορά δεν είμαστε έτοιμοι αλλά κι αυτό έχει αξία, σε κάνει να λιγότερο "θεό" και περισσότερο θνητό... το ξαχνέμαι αυτό πολλές φορές...

    Σε ευχαριστώ για το σχόλιο
    Κι όταν λέω πως σε σκέφτομαι το εννοώ, άσχετα αν δεν ενοχλώ από διακριτικότητα!

    Καλή σχολική χρονιά, είπαμε; δεν είπαμε... Με το καλό από Δευτέρα

    http://www.youtube.com/watch?v=up48mL_MYxg

    (με σκωπτική διάθεση)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. @ Levina

    Ξέρεις δεν υπάρχει πιο μαγικό και παράδοξο πράγμα από αυτό που περιέγραψες! Η θέληση για ΖΩΗ είναι η ίδια η ΖΩΗ...

    Στα περί ονείρων απαντώ με μια αρκετά παλιά μου ανάρτηση...
    http://seiriopolis.blogspot.com/2008/03/blog-post_1615.html

    Και σε αφήνω με ένα πολυσυλλεκτικό κομμάτι, με την ελπίδα να σου αρέσει

    http://youtu.be/NF9AMzRO0pU

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. @ Rena Fan

    Πάντα διατηρώντας την αισιόδοξη στάση της ζωής πορεύομαι, ακόμη κι όταν έρχονται τα σύννεφα προσπαθώ να τα διαλύσω,,, (όχι με κατοστάρικα όπως η Ρένα...)

    Δεν είναι εύκολο και δεν γίνεται πάντοτε "αναίμακτα"... αλλά εκείνο που μένει η προσπάθεια! Για να μην έχει να λέει ο κακός μας εαυτός πως δεν αγωνιστήκαμε...

    Τι όμορφο κομμάτι από τη Ρένα που είναι το ακόλουθο, πόση στοργή έχει η φωνή της...

    http://www.youtube.com/watch?v=h-eKBe_1wXw

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Μέχρι το Σείριο φτάνουν τα εξής σχόλια: