Η πτώση της σκαλιέρας των δίσκων, το ανακάτεμα των cds κι η προσπάθεια επανατοποθέτησής τους μου θύμισε το ανακάτεμα της τράπουλας. (περισσότερες πληροφορίες στο προηγούμενο ποστ). Ανακατεύουμε, κόβουμε και μοιράζουμε αντικρίζοντας πάντα τα ίδια φύλλα με απίθανους συνδυασμούς. Κάτι ανάλογο και με τις μουσικές μου. Δίσκοι της Μαρίκας Νίνου μπερδεμένοι με εκείνους της Μαρίζας Κωχ, η αυστηρή με τη φωνή της Κάλλας δίπλα στην εξίσου ευαίσθητη κι αγγελική παρουσία της Φλέρυς Νταντωνάκη. Μπερδεμένοι ήχοι, μουσικές από τα διάφορα μέρη όπου κατά καιρούς έχω ταξιδέψει, μουσικές που με συντροφεύουν σε χαρές, σε σκέψεις και λύπες.
Κοιτώντας όλους αυτούς τους δίσκους συνειδητοποίησα ότι ούτε στο ελάχιστο δεν έχω μιλήσει για όσες μουσικές αγαπώ. Ίσως έχω αφήσει να φανεί η απέραντη αγάπη μου στο Χατζιδάκι, στο μουσικό του έργο και στο κριτικό του έργο. (πόσο μπροστά αυτός ο άνθρωπος σε σχέση με την εποχή του. Διαβάζεις κείμενά του τριάντα χρόνων κι είναι λες και γράφτηκαν χτες για να μιλήσουν στο σήμερα!). Μόλις που έχω προλάβει να δείξω την αγάπη μου σε κάποιες φωνές, να τις παρουσιάσω και σε εσάς. Οι παλιότεροι αναγνώστες ίσως να θυμούνται τις σκέψεις μου για κάποιες μεγάλες κυρίες της μουσικής…
- Φλέρυ Νταντωνάκη (εδώ μίλησα γι’ αυτήν κι εδώ ταξίδεψα με τη φωνή της)
Η Φλέρυ έχει την τιμητική της θέση σε τούτο το blog. Η φωνή της είναι συχνό σημείο αναφοράς για τα γραφόμενα και τις σκέψεις μου.
- Νάνα Μούσχουρη (εδώ μίλησα γι’ αυτήν κι εδώ ταξίδεψα με τη φωνή της)
Μεγάλη αγάπη δεν ξέρω αν έχω πάντως έχει αρχίσει να μου γίνεται συμπαθής μέσα από τις ερμηνείες της σε μια σειρά κομματιών.
- Ρόζα Εσκενάζυ (εδώ μίλησα γι’ αυτήν κι εδώ ταξίδεψα με τη φωνή της)
Μια φωνή, ένας μύθος μια απερίγραπτη αισθησιακή γυναίκα... η φωνή που πάντρεψε την ανατολή με το ελληνικό στοιχείο των προσφύγων..
- Βέρα Ζαβιτσιάνου (εδώ μίλησα γι’ αυτήν κι εδώ ταξίδεψα με τη φωνή της)
Μεγάλη θεατρική μορφή, έφυγε από κοντά μας πριν λίγους μήνες χτυπημένη από τον καρκίνο. Καταξιωμένη ηθοποιός με έντονη παρουσιάσια στο θέατρο αλλά και στη μουσική σκηνή! Είναι αποκαλυπτική τόσο όταν ερμηνεύει έναν ρόλο όσο κι όταν τραγουδά! Θα ακολουθήσει ανάρτηση με σπάνια παράσταση της στο μονόπρακτο της Λούλας Αναγνωστάκη «Ο ουρανός κατακόκκινος!»
- Μαρία Φαραντούρη (εδώ μίλησα γι’ αυτήν κι εδώ ταξίδεψα με τη φωνή της)
Όσο ωριμάζει τόσο καλύτερη γίνεται αυτή η σπουδαία καλλιτέχνιδα.
ΚΑΙ
- FAIRUZ / ΓΙΩΤΑ ΒΕΗ (εδώ μίλησα για την πρώτη κι εδώ για τη δεύτερη)
Οι δυο μεγάλες φωνές μοιράζονται τούτη τη θέση για δύο λόγου! Τις ανακάλυψα και τις αγάπησα μέσα από τους θρησκευτικούς ύμνους της μεγάλης εβδομάδας. Όμως αυτή ήταν η πρώτη επαφή, στη δεύτερη είχαν να μου δώσουν κάτι περισσότερο και στην τρίτη να με κερδίσουν για τα καλά!
Υπέροχη η ανάρτησή σου, υπέροχες και οι κυρίες!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕπειδή η ανάρτηση για το Χάρτινο καράβι ίσως αργήσει, σου αφιερώνω αυτό:
http://www.youtube.com/watch?v=JRb8UImGrNu
Λάθος λινκ, ιδού το σωστό:
ΑπάντησηΔιαγραφήhttp://www.youtube.com/watch?v=JRb8uiMgRnU
@ Pink Floyd: Πολύ κολακευτικό το σχόλιο σου! Σε ευχαριστώ από καρδιάς!
ΑπάντησηΔιαγραφήΌσο για το "Χάρτινο Καράβι" εγώ θα περιμένω την ανάρτησή σου... τα έχουμε πει άλλωστε! Είμαι η αρχή της μουσικής μου περιπλάνησης τούτος ο δίσκος...
**ευχαριστώ για το λινκ! (εξίσου όμορφο και τούτο το βίντεο σου όσο το άλλο..της Μαργαρίτας...!)
φιλώ σε!
Καλησπέρα αγαπητέ Σείριε, καλώς σε βρίσκω στα λημέρια σου και στις πολύ όμορφες αναρτήσεις σου.Αντί οποιουδήποτε άλλου σχολίου λέω για όλες αυτές τις γυναικείες μορφές ότι το στίγμα τους είναι βαθύ στο χώρο της τέχνης τους και όσο για μας στον ένα ή στον άλλο βαθμό έχουμε μεγαλώσει με αυτές τις φωνές και παρουσίες. Συγχαρητήρια!Η ευαισθησία σου κάνει καλό σε όλους τους επιπισκέπτες σου.Να 'σαι πάντα καλά!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣχετικά με ΤΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟΝ Ο ΠΟΘΟΣ πράγματι δεν υπάρχει ούτε στο αρχείο της ΕΡΑ μα ούτε σε δισκοπωλεία και βιβλιοπωλεία. Το 'ψαξα. Παρ' όλ' αυτά τα νέα είναι πολύ ευχάριστα γιατί
1. μπορούμε να πάρουμε αντίγραφο από το προσωπικό αρχείο της κ. Αιμιλίας Κτενά- της επιμελήτριας των θεατρικών του ραδιοφώνου- με την οποία ήρθα σε επαφή και
2. η ίδια πηγή μου είπε ότι σκέπτεται σοβαρά να μεταδόσει το έργο στις 14 Ιουνίου με αφορμή τα 15 χρόνια από τον θάνατο του Μάνου Χατζηδάκι.
Ωραία δεν είναι όλα αυτά;
@ ΙΖΑ: Με κάνεις και κοκκινίζω με αυτό το τόσο ζεστό και κολακευτικό σχόλιο που άφησες! Σε ευχαριστώ από καρδιάς τόσο εσένα όσο κι όλους όσους κατά καιρούς αφήνουν από ένα μικρό σχόλιο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣχετικά με το Λεωφορείον ο Πόθος, υποκλίνομαι μπρος σου! Πάντα πίστευα ότι οι κατάλληλες γνωριμίες στις σωστές θέσεις είναι το παν σε τούτη τη ζήση! Όλοι οι συνάνθρωποι μας όποια θέση κι αν κατέχουν μπορούν να σταθούν αλληλέγγυοι ο ένας στον άλλο.
Η εξαιρετικά ενημερωμένη κ. Κτενά ήταν η τελευταία που θα μπορούσα να σκεφτώ πως είναι διαθέσιμη να μας βοηθήσει σε τούτη τη δύσκολη αναζήτηση! Πολύ το χάρηκα τούτο το σχόλιο σου…
Για να είμαι ειλικρινής καρτερούσα (όπως και κάθε χρόνο) την επέτειο θανάτου του Χατζιδάκι μιας και το Τρίτο πρόγραμμα στη μέχρι τώρα πορεία του, ποτέ δεν τον λησμονεί. Θα είμαι σε εγρήγορση, ωστόσο αν μάθεις κάτι νωρίτερα από μένα σχετικά με την παράσταση θα ήθελα να με ενημερώσεις!
Με εκτίμηση
Seirios!
Φίλε Seirie είδαμε το e-mail σου. Ευχαριστούμε για τα καλά σου λόγια και για την επισήμανσή σου ότι δε φαίνεται το ιστολόγιο της ΙΖΑΣ. Είχε σβηστεί κατά λάθος από το προφίλ. Πέρνα καμιά βόλτα να δεις τις τελευταίες αναρτήσεις της. Καληνύχτα.
ΑπάντησηΔιαγραφή