- Αλλόκοτη εποχή! Όσο περισσότερο μεγαλώνω διαπιστώνω ότι έχω ανάγκη από τους καλούς μου φίλους. Μου λείπουν άτομα που αγαπώ. Έχουμε σκορπίσει στα τέσσερα σημείο του ορίζοντα. Βλέπω τις φωτογραφίες μας και μελαγχολώ... βλέπω τις φωτογραφίες μας κι αντιλαμβάνομαι πόσο έχουμε αλλάξει μέσα το τόσο μικρό διάστημα. Ευτυχώς, δεν έχει αλλάξει χρώμα η ματιά μας, ούτε τρόπο που κοιτάμε ο ένας τον άλλο!
- Η αγάπη μου για τη μουσική γνωστή! Αρκεί ένα μουσικό κομμάτι για να ασχοληθώ και να ανακαλύψω κάτι το οποίο αγνοούσα. Ο Σ. μου έστειλε το Nantes των Beirut κι ομολογώ ότι κόλλησα! Εξαιρετική μελωδία και στίχοι που μιλούν κατευθείαν! Έχω τρεις μέρες που κοιμάμαι, ξυπνάω, πηγαίνω στη δουλεία μου κι ακούω αυτό το κομμάτι!
- «Δεν είναι που δεν έχω τι να πω, μάλλον κάποιο μυστικό άνθος άρχισε να ωριμάζει στη σιωπή μου...». Ευχαριστώ σε!
- Πείτε μου είναι μαγκιά να προσβάλεις τα ιερά βιβλία άλλων θρησκειών; Είμαστε ανεξίθρησκο κράτος όταν «παράγοντες» εμποδίζουν τοιουτοτρόπως την κατασκευή ενός μουσουλμανικού τεμένους; Φοβούνται τι; Ότι θα αλλάξουμε πίστη; Δεν είναι αστείο; Ας πάψουν να αποκρύπτουν από τους Έλληνες ότι το ελεύθερο Ελληνικό Σύγχρονο κράτος, πραγματώθηκε από το χαμένο αίμα χριστιανών κι αλλόθρησκων! Ο αλλόθρησκος Κολοκοτρώνης ήταν Αρβανίτης κι όμως έδωσε την ψυχή του μέχρι τελευταίας ρανίδας! Την ώρα που άλλοι χριστιανοί Έλληνες κοτζαμπάσηδες τάσσονταν απροκάλυπτα υπέρ του Σουλτάνου! Ας διαβάσουν κανένα βιβλίο όσοι φορούν παρωπίδες επειδή φοβούνται των ίσκιο τους.... (Ραφαηλίδης Β. - Ιστορία Του Νεοελληνικού Κράτους 1830-1974, είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για ξεσκόνισμα των γνώσεων σας!)
- Ερώτηση προς τους αναγνώστες τούτου του Blog. Γιατί διαβάζουμε / παρακολουθούμε ένα blog; Από περιέργεια για τη ζωή του άλλου, γιατί μας αρέσει ο τρόπος που γράφει ή είναι κάτι άλλο...(θα με ενδιέφερε η άποψή σας!). Υποερώτηση! Όσοι διαβάζετε ένα μπλογκ, αρχίζετε να το παρακολουθείτε από το σημείο όπου το ανακαλύψατε, η κάνετε αναδρομή και στις άλλες του αναρτήσεις; Εγώ όσα blogs έχω στη λίστα μου (κι ορισμένα άλλα) καθώς και κανά τεσσάρι που θα προστεθούν άμεσα τα έχω ξεκοκαλίσει.
Και
Η άχρηστη πληροφορία της μέρας!
- ξέρατε ότι το ταπεινό μυρμήγκι δεν έχει πνεύμονες; Είναι λέει το μόνο έμβιο το οποίο έχει διαφορετικό αναπνευστικό σύστημα.
Καλημέρα Σείριε !
ΑπάντησηΔιαγραφήΘα προσπαθήσω να είμαι σύντομη, γιατί στα καλά καθούμενα, του ιντερνέτη του 'ρθε φαίνεται να με τιμωρήσει και με κρατάει 2-3 λεπτά και μετά με πετάει όξω και μου κλείνει και την πόρτα, να μη μπορώ να ξαναμπώ... φευ !
Το κάθε ιστολόγιο που έχω στη λίστα μου, το παρακολουθώ για διαφορετικούς λόγους, ταυτόχρονα όμως, αυτή η διαφορετικότητα είναι και η κοινή συνισταμένη των επιλογών μου. Για όλους, νομίζω, η διαδικασία είναι πολύ απλή... σχεδόν αυτόματη. Και για μένα δεν κρύβει κανένα μυστικό... ξεκίνησα από αναγνώστρια και παραμένω περισσότερο αναγνώστρια παρά ιστολόγος [...και σε καμιά περίπτωση συγγραφεύς :-) ]. Πολλά παιδιά από το φόρουμ που διατηρούμε εδώ και μια πενταετία περίπου, κάποια στιγμή έφτιαξαν τις προσωπικές τους σελίδες κι έτσι, για να διατηρηθεί η επικοινωνία μας -και η παρέα μας, γιατί όχι- εκ των πραγμάτων πια, "αλληλεπισκεπτόμαστε" αυτές τις σελίδες. Το ένα φέρνει το άλλο και στην πορεία προστίθενται νέοι φίλοι, που μάλιστα, με κάποιους από αυτούς νιώθω πως έχω περισσότερα κοινά ενδιαφέροντα απ' ότι με κάποιους παλιότερους. Πότε από ένα σχόλιο, πότε μ' ένα τυχαίο κλικ, το διαδίκτυο μας βγάζει σε ιστότοπους, που αξίζει να σταθούμε και να εμβαθύνουμε στο περιεχόμενό τους... αυτή είναι και η μαγεία του, άλλωστε. Ως εκ τούτου, θεωρώ αυτονόητο το να "ξεκοκαλίζει" κανείς ένα ιστολόγιο (...που μάλιστα, δηλώνει πως παρακολουθεί) και να συμμετέχει, σχολιάζοντας κατά την κρίση του, αλλιώς η "παρακολούθηση" δεν έχει νόημα... είναι ψεύτικη. Οι αριθμοί δε μου λένε τίποτα και για να είμαι ειλικρινής, εκτιμώ και προτιμώ περισσότερο τα ιστολόγια με λίγους αναγνώστες... νομίζω πως εκεί γίνεται ουσιαστικότερος διάλογος και είναι απολύτως φυσικό. Ένας μπλόγκερ με 200 ή 300 αναγνώστες, εκ των πραγμάτων περιορίζεται συχνότερα σε τυπικότητες... και όσον αφορά στις απαντήσεις του από το δικό του μπλογκ, αλλά και στα σχόλιά του ως επισκέπτης στα ιστολόγια των εκατοντάδων αναγνωστών του. Σταματώ εδώ, γιατί φοβάμαι πως θα μου ξανακοπεί η σύνδεση... επιφυλάσσομαι, αν υπάρξει ανταπόκριση βεβαίως, να επανέλθω.
ΥΓ. Η αγαπητή Κλεοπάτρα & Μινγκ, έχει αναρτήσει εδώ και μέρες ένα παρόμοιο θέμα [... απ' την ανάποδη :-)], στο οποίο, δυστυχώς, δεν έχω καταφέρει ακόμα ν' απαντήσω, αλλά σε γενικές γραμμές συμμερίζομαι τις απόψεις της.
"Γιατί να έχει κανείς blog ?" ΕΔΩ : http://paramythiakaiallatina.blogspot.com/2009/05/blog-2.html
σε γενικές γραμμές συμφωνώ με το παραπάνω σχόλιο.
ΑπάντησηΔιαγραφήπροσωπικά,παρακολουθώ άλλα ιστιολόγια για τον τρόπο γραφής,άλλα επειδή έχουν μια υποβόσκουσα γοητεία και κάποια λίγα επειδή μου θυμίζουν εμένα ή αγαπημένα πρόσωπα.
έπειτα,όταν κάποιο μου αρέσει ιδιαίτερα,και βέβαια διαβάζω τα προηγούμενα ποστ,αλλά σιγά σιγά...τα απολαμβάνω ρε παιδί μου!
αυτά από μένα!
να γελάς.. =)