Ξαδέρφη,
Little darling, the smiles returning to the faces little darling,
it seems like years since its been here here comes the sun,
here comes the sun and I say its all right...
ΥΓ. Η παρούσα ανάρτηση μαζί με την καλημέρα μου, φεύγει για την καλή μου Χρονοστιβάδα. Όταν έλεγες πριν λίγο καιρό (σε σχόλιο που είχες αφήσει) ότι τα "κοινά" στοιχεία του βίου μας σε αφήνουν έκπληκτη μου είχε φανεί εντυπωσιακό. Έλεγα μέσα μου, μα είναι δυνατόν; Κι όμως είναι...είναι...
Το κομμάτι της Simone για σένα. Ξαδέρφη.. μαζί με τα λόγια του "Μικρού Πρίγκιπα". Ο Μικρός Πρίγκιπας κι η φίλη του η αλεπού πάντα ξέρουν...
Αχ, μικρέ μου πρίγκιπα! Έτσι, σιγά σιγά, κατάλαβα τη μελαγχολική σου ζωούλα. Για πολύν καιρό, δεν είχες τίποτα να σε διασκεδάσει παρά μονάχα τα απαλά ηλιοβασιλέματα. Την καινούργια αυτή λεπτομέρεια την έμαθα την τέταρτη μέρα το πρωί, όταν μου είπες:
«Πολύ μ' αρέσουν τα ηλιοβασιλέματα. Πάμε να δούμε ένα ηλιοβασίλεμα...»
«Μα πρέπει να περιμένουμε...»
«Να περιμένουμε τι;»
«Να περιμένουμε τον ήλιο να βασιλέψει».
Φάνηκες να ξαφνιάστηκες στην αρχή κι ύστερα γέλασες με τον εαυτό σου. Και μου είπες:
«Όλο νομίζω πως είμαι στον τόπο μου!»
Είναι γεγονός. Όλοι το ξέρουν πως όταν είναι μεσημέρι στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο ήλιος στη Γαλλία βασιλεύει. Θα 'φτανε να μπορούσαμε να πάμε στη Γαλλία μέσα σ' ένα λεπτό και θα βλέπαμε τον ήλιο να βασιλεύει. Δυστυχώς όμως, η Γαλλία είναι πολύ μακριά. Αλλά στον τόσο δα μικρό πλανήτη σου, έφτανε να τραβήξεις την καρέκλα σου δυο βήματα πιο κάτω. Κι έβλεπες το δειλινό όποτε το ήθελες...
«Μια μέρα, είδα τον ήλιο να βασιλεύει σαράντα τρεις φορές!»
Και μετά από λίγο συνέχισες:
«Ξέρεις... όταν είσαι λυπημένος σ' αρέσουν τα ηλιοβασιλέματα...»
«Κείνη τη μέρα με τις σαράντα τρεις φορές ήσουν τόσο λυπημένος λοιπόν;»
Ο μικρός πρίγκιπας όμως δεν απάντησε.
Στα λόγια του Μικρού Πρίγκιπα ας ψάξει να βρει κι ο ήρωας της Λιλιπούπολης τις δικές μου σκέψεις...
Ti glyko post itan ayto? Kai se syndyasmo me to agapimeno mou vivlio kai tin mousiki tis theas Nina Simone einai o,ti prepei!
ΑπάντησηΔιαγραφήKalo mesimeri boy!
Πού καιρός για πρίγκιπες; Και ιδίως σαν αυτούς του βιβλίου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΓλυκιά ανάρτηση.
Καλώς σε βρίσκω!
@MusicBug: έχω πει και παλιότερα, ο "μικρός Πρίγκιπας" είναι το βιβλίο που το διαβάζω και το ξαναδιαβάζω κι όλο κια κάτι νέο ανακαλύπτω σε κάθε ανάγνωση... είναι σαν ευαγγέλιο για μένα...
ΑπάντησηΔιαγραφήόσο για τη Νίνα Σιμόν τι να πεις...απλά είναι εξαιρετική σε ό,τι κι αν έχει τραγουδήσει!
Καλό βράδυ να έχεις!
χαιρετώ σε!
@ aa:
ΑπάντησηΔιαγραφήκαλώς ορίσατε! καλώς σας βρίσκω!
οι ιδανικοί πρίγκιπες όπως αυτοί του βιβλίου μας κάνουν να μην χάνουμε την ελπίδα μας ότι κάπου εκεί έξω υπάρχουν κι άλλοι... όχι τόσο εξιδανικευμένοι, μα δεν έχει τόση σημασία...
ευχαριστώ για τον καλό σας λόγο!
Όφου παναζία μου, πάλι θα τα μπίξω [...παρεμπιπτόντως, ποτέ δεν κατάλαβα γιατί τα δάκρυα χαρακτηρίζονται πικρά, αφού είναι μάλλον αλμυρά, τουτέστιν... νόστιμα :-)]
ΑπάντησηΔιαγραφήΜε συγκινείς για μιαν ακόμα φορά, μικρέ μου πρίγκιπα... τι άλλο να πω? Νιώθω εξαιρετικά τυχερή που στο ταξίδι μου έλαχε να περάσω κι απ' το δικό σου πλανήτη. Κι είναι ένας πλανήτης ετούτος εδώ, ο δικός σου, που αν σταθείς στη μέση του μπορείς να δεις όχι μόνο το ηλιοβασίλεμα, μα και την ανατολή, ταυτόχρονα... εξαρτάται από το που θα διαλέξεις να κοιτάξεις. Δεν ξέρω αν είμαι αισιόδοξη σαν άνθρωπος, αλλά πεισματάρα είμαι σίγουρα, γι αυτό και διαλέγω να στρέψω το βλέμμα προς την ανατολή... here comes the sun, λοιπόν!!! Που θα πάει, θα σκάσει μύτη... στο χέρι του είναι ? :-)
Γλυκοφυλώ σε !!!
Μη μου βουρκώνεις Χρονοστιβαδούλα μου!
ΑπάντησηΔιαγραφήΑΣΧΕΤΟ 1. έχω περάσει φάση στο 18μηνο που σας έλεγα πρόσφατα, στην οποία είτε χαρά είτε λύπη με έπαιρναν τα ζουμιά! Τώρα έχω βρει τις ισορροπίες μου πάλι.
ΑΣΧΕΤΟ 2. γιατί ορισμένοι θεωρούν τόσο υποτιμητικό το κλάμα? εγώ δεν ντράπηκα ποτέ για τα συναισθήματα μου. Άσε που το κλάμα είναι ανακουφιστικό...
Τα λόγια σου με κάνουν να κοκκινίζω... τόσα όμορφα και τρυφερά που δεν ξέρω αν μου αξίζουν. Σε ευχαριστώ από καρδιάς...και το εννοώ!
Αν με έκανε να καταλάβω κάτι το Blogging είναι ότι όταν κινείσαι με ανιδιοτέλεια (όπως και στην ζωή άλλωστε) γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος.
Να προσέχεις και να θυμάσαι ότι είσαι ευπρόσδεκτη στον πλανήτη μου.
(κοίτα να δεις που η "ξινή" επιβεβαιώνεται..."εσύ παιδάκι μου ζεις στην κοσμάρα σου"..έτσι μου λέει η κάποια θέλοντας να με υποτιμήσει... τουλάχιστον στον δικό μου κόσμο επικρατεί αρμονία με το είναι μου!)
Χρονοστιβάδα μου, την κάναμε κι απόψε την ψυχανάλυση μας! χα χα χα
Αν εσύ είσαι τυχερή μια φορά που με ανακάλυψες εγώ είμαι ο υπερτυχερός...
Είμαστε στο λυκαυγές...σε λίγο ξημερώνει!
χαιρετώ σε και φιλώ σε σταυρωτά!