Λίμπα θα τα κάνω...λίμπα!

Το ότι δουλεύω σε μια εταιρία κολοσσό στον τομέα της αλλά σε άσχετο πόστο από τη σπουδή μου δεν χωρά αμφιβολία! Το ότι ο όμιλος στον οποίο εργάζομαι είναι για τα μπάζα κι αυτό δεν επιδέχεται καμία αμφισβήτηση. Ωστόσο, το πόσο γελοίοι είναι εκείνοι που μανατζάρουν τον όμιλο σίγουρα δεν μπορείτε να το υποψιαστείτε!

Πάω ο δύσμοιρος να χτυπήσω την κάρτα μου κι από τα ηχεία ακούγεται άσμα υπό ρυθμικών χειροκροτημάτων τα οποίο λέει τα κάτωθι:

Πάμε για δουλειά, πάμε για δουλειά (χέι!)

Ό,τι και να κάνεις μην αναστενάζεις

Ξύπνα και με κέφι πάμε για δουλειά!

Λέει και κάτι άλλα χαζόλογα, αλλά το παραπάνω τρίστιχο επαναλαμβάνεται με συχνότητα δυο δευτερολέπτων! Το άκουσα την πρώτη μέρα, λέω μέσα μου, κόψαμε τα ΠΟΠ (αν ακόμα δεν κατάλαβες που δουλεύω τι να πω?) το ρίξαμε στα καμένα. Μπαίνω στο ασανσέρ, πάλι τα ίδια… “Πάμε για δουλειά, πάμε για δουλειά”. Πάω στο γραφείο μου, κάθομαι στην καρέκλα μου και μόλις αρχίζει η βάρδια το μουσικό πανηγύρι τελειώνει! Σκέφτομαι, Σείριε σωθήκαμε!

Αμ δε! Τρίτη εργάσιμη σήμερα και πάλι ίδια! Τα νεύρα μου έχουν γίνει…να μην πω καλύτερα! Θερμή παράκληση προς την εταιρία ας αλλάξει ρεπερτόριο διότι μου σπάει το νευρικό σύστημα, με κάνει εριστικό και μη παραγωγικό! Κι όχι τίποτα άλλο εγώ είμαι φιλήσυχο ανθρωπάκι…

(Αν παίξει κι αύριο το άσμα «λίμπα θα τα κάνω», όπως έλεγε κι η αείμνηστη Νοταρά με τη χαρακτηριστικά επιτηδευμένη ομιλία της! Έχεις κανείς σας κατά του το άσμα, που το ξέθαψαν μου λέτε?)

_______________________________________________

ΣΧΟΛΙΑ της τελευταίας στιγμής.

1. Σαΐνια μάνατζερ, αν θέλετε να αυξήσετε την παραγωγικότητα των υπαλλήλων σας αλλάχτε ρεπερτόριο. Επίσης προτείνω να αρχίσετε τις αφιερώσεις από τα μικρόφωνα. Πχ. «Η Ελισάβετ από το εμπορικό τμήμα χαρίζει στο Μάκη από το λογιστήριο και τον ευχαριστεί για την υπέροχη βραδιά». Τουλάχιστον έτσι θα έχει ένα σασπένς το όλο πανηγύρι.


2. Τι θυμήθηκα τώρα! Στο λύκειο που φοιτούσα σε κάθε διαλείμματα ακούγαμε από την ηχητική εγκατάσταση του σχολείου τραγούδια. Κανονικά! Τα χιτς της εποχής! Βίσση, Βανδή, Ρουβά κι ότι βάζει ο νους σας! Έχουμε χορέψει και τραγουδήσει τα «Χριστούγεννα» της Δέσποινας μέχρι ξελαρυγγιάσματος. Σκοτωμός ποιος θα έχει σειρά την επομένη για δώσει την κασέτα του. αυτό ήταν Λύκειο… κι όπως καταλαβαίνετε αποκαλύπτομαι σιγά σιγά…χα χα χα!


3. Ξαδέρφη, μη χάνεσαι...(μην κάνεις τα ίδια που κάνω κι εγώ...τα λέω σε σένα να τα ακούω εγώ!).Ααααα, αυτή όπως κι η προηγούμενη ανάρτηση αφιερώνεται σε σένα...Φιλάκι!
   
   Χαιρετώ σας!