Είναι καλό να μη ξεχνάμε ότι στη μάχη για τη ΛΕΥΤΕΡΙΑ αγωνίστηκαν κι έχυσαν το αίμα τους πολλοί άνθρωποι. Κανείς δε μας χάρισε απολύτως τίποτα. Κι όποτε μας χάρισαν οι προστάτιδες δυνάμεις κάτι, πολύ σύντομα το πήραν πίσω διπλό. Οφείλουμε να είμαστε περήφανοι για το παρελθόν μας και να διδασκόμαστε από αυτό. Οι εθνικές επέτειοι δεν είναι «ξεπερασμένες» όπως πολλοί νεοέλληνες πιστεύουν, με μοναδικό τους κριτήριο να μην τους πουν εθνικιστές. Είναι αφορμή για συζήτηση, για έμπνευση από τα ιδανικά και τα ιδεώδη που ώθησαν τους Έλληνες να αγωνιστούν για κάτι το οποίο δεν ήταν αυτονόητο! Την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ! ! !
Στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη,
περπατώντας η δόξα μονάχη
μελετά τα λαμπρά παλικάρια
και στην κόμη στεφάνι φορεί
γινωμένο από λίγα χορτάρια
που 'χαν μείνει στην έρημη γη…
Διονύσιος Σολωμός
Θυμάμαι τη φιλόλογο μου στο Γυμνάσιο να διαβάζει τους παραπάνω στίχους κι έκλαιγε...μας έμαθε να αγαπάμε την ιστορία και τους αγώνες. Στη μνήμη της η παρούσα ανάρτηση με την ελπίδα να είναι καλά όπου κι αν βρίσκεται. Στο πικάπ η Φλέρυ Νταντωνάκη τραγουδά για τις Σουλιώτισσες. Η ιστορία τους πάντα με γοήτευε...
Καλή Αυριανή (...που λέμε στα μέρη μας)
Καλή Αυριανή (...που λέμε στα μέρη μας)
ναι όντως η ανάρτησή σου δεν φαίνεται στο reader ακόμα. Νομίζω πως αυτό που έχει απαξιώσει τους εορτασμούς των εθνικών επετείων είναι ο τρόπος που γίνονται αυτοί με τα κλισέ ποιήματα, τις copy paste γιορτές στα σχολεία και τις βαρετές παρελάσεις. Κανένα νόημα, καμία ουσία καμία έμπνευση ή αφορμή για συζήτηση και σκέψη.
ΑπάντησηΔιαγραφή@ malher76
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν έχεις άδικο...δεν είχα χειρότερο (όταν ήμουν μαθητής...) από τις σχολικές εορτές. Ακριβώς όπως το είπες! Copy - Paste κάθε χρόνο. Πάντως εξακολουθώ να πιστεύω πως οι επέτειοι είναι μια καλή ευκαιρία για συζήτηση. Ειδικά στις μέρες μας που οι οικογένειες δε μιλάνε...γονείς - παιδιά κόσμοι παράλληλοι...
ΥΓ. σταματάω εδώ γιατί θα με πιάσουν οι εκπαιδευτικές μου ανησυχίες και θαρρώ δεν έχεις όρεξη να ακούς από έναν μαθηματικό "εκπαιδευτικά" κηρύγματα.
Καλό Σαββατόβραδο Μαλεράκο
Αυτό φεύγει για σένα, ίσως το πιο αγαπημένο μου από Κάλλας! Η ερμηνεία της τούτη είναι ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ (αγαπάμε Κάλλας βεβαίως βεβαίως και δοθείσης της ευκαιρίας στο λέω!)
_____________________________
ΥΓ. ελπίζω να μου δοθεί άλλη ευκαιρία και να μου αναλύσεις το θεώρημα σου σχετικά με τη "μαλακία". Το είχα διαβάσει σε σχόλιο σου, σε άλλο μπλογκ κ με είχες ξαφνιάσει... (πάει το επίπεδο το έριξα στα τάρταρα...στα μαρμαρένια αλώνια)
Ορίστε ξέχασα να παραθέσω το λινκ με την Κάλλας. Επανορθώνω ταχέως!
ΑπάντησηΔιαγραφήhttp://www.youtube.com/watch?v=WLaY2VcIEqo
α δεν έχω πρόβλημα με τα εκπαιδευτικά κηρύγματα. Αφού όμως μάλλον είσαι του χώρου φρόντισε με τους συναδέλφους να κάνετε κάτι ουσιαστικότερο σιγά σιγά σε αυτές τις επετείους. Όσο για την Κάλλας ξέρεις την δικαιολογημένη μου αγάπη. Σου αφήνω κι εγώ ένα λίνκ με την συγκλονιστικότερη ερμηνεία που έχω δεί ποτέ μου στην άρια Ah non credea mirarti. Αν παρατηρήσεις τους στίχους (το βρήκα με ελληνικούς) και το γεγονός οτί την ερμηνεύει στα 1965 όταν πλέον η σχέση της με τον Ωνάση βρίσκετε στα τελειώματα, θα καταλάβεις ίσως γιατί καταφέρνει να δώσει τόσο απαράμιλλο ερμηνευτικό βάθος στο κομμάτι. Όσο για τον αυνανισμό και πόσο τον προτιμώ από το σέξ με άλλους άσχετους ρώτα ό,τι θέλεις :))
ΑπάντησηΔιαγραφή@ mahler76
ΑπάντησηΔιαγραφήΣου αρέσουν τα εκπαιδευτικά κηρύγματα...?Να το ελέγξεις...χαχα. Πέραν της όποιας πλάκας, θεωρώ ότι η μεγαλύτερη μάζα των εκπαιδευτικών έχει περάσει στο στάδιο της αδιαφορίας θέλοντας με αυτό τον τρόπο να "κρύψει" την έλλειψη γνώσεων ή ενημέρωσης. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από τον αδιάβαστο εκπαιδευτικό και δυστυχώς ο χώρος μας έχει πολλούς. Συνέπεια των εκπαιδευτικών μοντέλων που ακολουθήσαμε σαν κράτος τα τελευταία χρόνια...; Πιθανόν. Στο γενικευμένο πρόβλημα "δεν μιλάμε" εντάσσεται κι αυτό. Ο ωχαδερφισμός παρών για ακόμη μια φορά.
Το Ah non credea mirarti, μου ήταν γνωστό καθώς κι η ερμηνεία της. Αγνοούσα τη έλεγαν οι στίχοι κι αλήθεια είναι συγκλονιστική η ερμηνεία της. Κι η γοητεία της απαράμιλλη. Όταν τη βλέπω στα βίντεο, οι εκφράσεις της πάντα με κάνουν να χάνομαι...το βλέμμα της είναι τόσο δυνατό.
1. Το άλλο θέμα θα το αναπτύξουμε άλλη ώρα...
2. Κι επειδή σε έχει πιάσει αναγνωστικός οίστρος, να προτείνω κι εγώ ένα βιβλίο; Το "δεύτερο ελάχιστο ημερολόγιο" του Έκο
3. Τι έχει πάθει ο μπλογκερ και δεν εμφανίζει τις αναρτήσεις μου; Από χτες νέα...άφαντη...τα νεύρα μου