Σκέψεις καρναβαλικών χορών...

Για όλους εμάς που είμαστε γεννημένοι και μεγαλωμένοι στην Πάτρα, το καρναβάλι είναι κάτι περισσότερο από αυτό που πιστεύουν ορισμένοι βλέποντας το από την τηλεόραση. Δεν είναι μονάχα οι δυο τελευταίες του μέρες, με τις μεγάλες παρελάσεις, τον πολύ κόσμο και τους εξαντλητικούς ρυθμούς…Αυτά είναι για τους πολλούς…εκείνους που νομίζουν ότι δυο μέρες είναι όλα όσα μπορούν να κάνουν! Εκείνους που έρχονται εδώ και ελπίζουν ότι δυο μέρες με κατανάλωση αλκοόλ θα τους κάνουν να διαγράψουν τις έγνοιες τους.

Για μας, τους «υπόλοιπους», εκείνες οι μέρες είναι ένα μικρό μαρτύριο ~ειδικά όπως έχει εξελιχτεί η καρναβαλική πραγματικότητα!!!~ Δυστυχώς, ο δήμος βλέπει το καρναβάλι μας μονάχα σαν εμπορικό γεγονός και αυτό έχει αλλοιώσει την αρχική του όψη κατά πολύ. Αλλά δε θα σταθώ σε αυτό! Θα κρατήσω τα όμορφα μικρά και μεγάλα που συμβαίνουν την υπόλοιπη περίοδο, μέχρι την αποκαλούμενη κορύφωση του Πατρινού Καρναβαλιού!

Υπάρχουν έθιμα που έχουν ατονήσει ή έχουν αλλάξει στο διάβα των 180 χρόνων που μετρά η ιστορία του καρναβαλιού μας! Λογικό είναι! Ωστόσο, αλώβητοι στο πέρασμα των χρόνων έχουν μείνει οι χοροί μεταμφιεσμένων (μπαλ μασκέ ~sic~) στα σπίτια των πατρινών! Νομίζω, είναι από τα πιο όμορφα γεγονότα που μπορείς να ζήσεις αυτή την περίοδο. Χορός, γέλια, γνωριμίες και αυθορμητισμός!

Ένα κακό έχουν αυτοί οι χοροί! Κάνεις, εύκολα flashback στο παρελθόν βλέποντας τους άλλους με τις στολές τους! Συνήθως, όλοι μας ξετρυπώνουμε κουστούμια από περασμένες συμμετοχές μας στο καρναβάλι, σε διάφορα γκρουπ! Έτσι με μια γρήγορη ματιά στο χώρο, στιγμιαία σε κατακλύζει ένα περίεργο συναίσθημα το οποίο αυξάνεται με ρυθμό αριθμητικής προόδου κι έχε να κάνει με το πόσες στολές αναγνωρίζεις. Δηλαδή, για να τις αναγνωρίζεις πάει να πει ότι θυμάσαι το αντίστοιχο γκρουπ-καρναβάλι… και αμέσως σε πιάνει ένας κόμπος στην καρδιά για τα χρόνια που έχουν περάσει…για τους έρωτες των αντίστοιχων καρναβαλιών που έχουν περάσει (θες να σου θυμίσω κι άλλα…;)

Μην απογοητεύεσαι! Δεν είσαι ο μόνος που το παθαίνεις αυτό! Ρώτα και τη Σούλα, Βούλα, Περίανδρο κτλ… όλοι τα ίδια σκέφτονται και καθησυχάζουν τον εαυτό τους δίνοντας του μιαν και μοναδική υπόσχεση κάθε χρόνο!

«Του χρόνου πάει τελείωσε! Θα βγω σε ένα γκρουπ της προκοπής! Με ωραία στολή που θα μου μείνει και δεν θα την έχει κι η μισή Πάτρα!»

Σε γελάσανε! Πάλι σε γκρουπ του συρμού θα βγεις και θα το ευχαριστηθείς κιόλας! Αν παρελπίδα βγεις σε κάτι αξιόλογο θα βγεις με την παρέα σου, οπότε αν βάλεις τη στολή την επόμενη χρονιά όλο και κάποιος άλλος θα τη φοράει. Έτσι θα είστε σα δίδυμα στον ίδιο χορό και για μια ακόμα χρονιά θα κάνεις τους ίδιους συλλογισμούς! ~βλέπε παραπάνω!~

Τι πράγμα κι αυτό! Να φυλάμε αρχείο όλες τις αμφιέσεις των περασμένων ετών!!! Έχουν ξεχειλίσει τα πατάρια από στολές (τσόλια) και αποκριάτικα αξεσουάρ. Σχεδόν καμιά δεν είναι της προκοπής... γιατί τις κρατάμε μου λέτε; (Αν υπάρχει ψυχολόγος αναγνώστης ας μας το αναλύσει παρακαλώ!). Το άλλο πως το εξηγείτε; Δίνουμε ένα κάρο λεφτά για να αγοράσουμε στολή σε γκρουπ και δεν την φοράμε πουθενά πριν τις παρελάσεις… Εκεί, όλοι μας με τις στολές παρελθόντων ετών!

Κι αρχίζει νέος γύρος συλλογισμών καθώς τις ξετρυπώνουμε ~κάθε χρόνο τέτοιες μέρες~ από τα πατάρια. Πας να τις φορέσεις και δεν σου κάνουν! Έχεις παχύνει, έχεις ψηλώσεις, σου βρωμάνε «παταρίλα», τις βρίσκεις κακόγουστες, κιτς κτλ (όταν τις φόραγες πριν μερικά χρονάκια όλα ήταν καλά, ε;). Τελικά καταλήγεις με ένα δωμάτιο αχούρι, δεκάδες στολές εδώ κι εκεί και στο τέλος διαλέγεις τη στολή με την οποία είχες περάσει καλύτερα στο αντίστοιχο καρναβάλι!

Αυτά κι άλλα πολλά σκεφτόμουν σήμερα, με αφορμή μια πρόσκληση που έλαβα από έναν καλό μου φίλο για ένα χορό μασκέ που θα κάνει αυτό το Σάββατο στο σπίτι του!

Όχι, δεν έχω αποφασίσει ακόμα ποιο αποκριάτικο κουστούμι θα φορέσω… αύριο λέω να κατεβάσω τις στολές και να διαλέξω…

ΚΑΛΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ !!!