Είναι γεγονός ότι κάθε φωνή από τα παλιά ή απ’ τα νεότερα ακούσματα για να αποτυπωθεί στη μνήμη μου, οφείλει να έχει κάτι το ιδιαίτερο. Πολλές φορές έρχεται σε δεύτερη μοίρα η φωνητική αρτιότητα και πρωτεύουσα σημασία αποκτά η ερμηνευτική προσέγγιση. Τώρα, όταν συνδυάζονται και τα δυο έχουμε ένα μικρό διαμάντι ανακαλύψει, το οποίο με σεβασμό πρέπει να ξεσκονίσουμε.
Πριν μερικούς μήνες, σε μιαν εκπομπή της κρατικής τηλεόρασης, άκουσα για πρώτη φορά το όνομα της Ξανθίππης Καραθανάση. Και δεν είναι ότι με ξένισε το περίεργο όνομά της, δεν άκουγα το όνομα Ξανθίππη πρώτη φορά, αλλά πραγματική εντύπωση μου έκαναν τα εγκωμιαστικά σχόλια που άκουγα για την ίδια κι η σεμνότητα με την οποία τα αποδεχόταν. Φωνή γνήσια ελληνική, παιδευμένη στο παραδοσιακό τραγούδι αλλά δεν έχει μείνει εκεί. Έχει προσεγγίσει με τον δικό της μοναδικό ερμηνευτικό τρόπο τα τραγούδια του Χατζιδάκι, του Σαββόπουλου και του Πλέσσα.
Η Ξανθίππη Καραθανάση μεγάλωσε σ' ένα περιβάλλον γεμάτο από ήχους, η μικρότερη και η πιο ζωηρή ανάμεσα στα τέσσερα καλλίφωνα παιδιά του Αποστόλη και της Ελένης Καραθανάση, ενός ζευγαριού που είναι μάλλον οι καλύτεροι τραγουδιστές και γλεντιστές του χωριού τους για πολλά χρόνια. Σε ένα περίγυρο όπου ζυμώνονται η τοπική μακεδoνίτικη - χαλκιδικιώτικη παράδοση της οικογένειας, με την φρεσκάδα και τον πρόσχαρο χαρακτήρα των μικρασιατών προσφύγων, την διάλεκτο και τον τρόπο που τραγουδούσαν. Και τα σημάδια αυτής της επίδρασης έγιναν εμφανή από πολύ νωρίς για την Ξανθίππη. Πρέπει να ήταν φθινόπωρο του 1961, όταν ακούστηκε για πρώτη φορά στον ραδιοφωνικό σταθμό της Θεσσαλονίκης, οπότε τα κολακευτικά σχόλια για τη φωνή της την κάνουν ευρύτερα γνωστή. Σε αυτό το κλίμα η Ξανθίππη, η μικρότερη από την ομάδα του παραδοσιακού τραγουδιού στο σταθμό της Θεσσαλονίκης, έχει μια συχνή ραδιοφωνική παρουσία την περίοδο 1961-1964, όπου διακρίνεται ιδιαίτερα για την ερμηνεία της στα αργά, καθιστικά τραγούδια της Μακεδονίας και κυρίως της Χαλκιδικής, παρ' όλο το νεαρό της ηλικίας της. Τότε κάνει και την πρώτη της δισκογραφική εμφάνιση, με τέσσερα μικρά δισκάκια 45 στροφών. Εν συνεχεία συνεργάζεται για λίγο με το Λύκειο των Ελληνίδων. Το 1970 αποσπά το Α' βραβείο σε φεστιβάλ Δημοτικού τραγουδιού στην Ντιζόν της Γαλλίας, ενώ κατεβαίνει να μείνει μόνιμα στην Αθήνα. Το 1971 παίρνει μέρος μαζί με τον Χρόνη Αηδονίδη σε μία σειρά συναυλιών του ΕΟΤ με δημοτικά τραγούδια στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού. (από το συνοδευτικό βιβλίο του -εξαιρετικού- CD ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΚΑΙ ΣΚΟΠΟΙ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ)
Ακούγοντας τη δεν μπορώ να ξεχωρίσω σε πιο είδος μου αρέσει περισσότερο. Μου αρέσει η γνησιότητα της όταν τραγουδά τα παραδοσιακά της Μακεδονίας μα δεν μπορώ να αντισταθώ στον ιδιαίτερο τρόπο ερμηνείας της στα χατζιδακικά κομμάτια. Άτομο αποτραβηγμένο από τον όχλο, τη μαζική δισκογραφική παραγωγή, φωνή ακριβή κι ίσως όχι τόσο προβεβλημένη όσο της αξίζει. Όσοι αγαπάτε να ανακαλύπτετε νέες φωνές κι ακούσματα σίγουρα η Ξανθίππη Καραθανάση είναι μια καλή ευκαιρία για κάτι τέτοιο. Ακούστε τη, χαρίστε λίγο από το χρόνο σας σε αυτή την τόσο ξεχωριστή φωνή.
_____________________________________
- Ακούστε την Ξανθίππη Καραθανάση στο τραγούδι του Χατζιδάκι «Κάθε τρελλό παιδί», από μια σπάνια ηχογράφηση του 1972. (κατεβάζουμε το τραγούδι ΕΔΩ)
- Ακούστε την Ξανθίππη Καραθανάση στις συγκλονιστικές ερμηνείες της επί Μακεδονίτικων σκοπών. Κατεβάστε το δίσκο «ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΚΑΙ ΣΚΟΠΟΙ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ»
http://anonym.to/?http://rapidshare.com/files/70130280/Karathanassi_Xanthipi1.rar.html http://anonym.to/?http://rapidshare.com/files/70120831/Karathanassi_Xanthipi2.rar.html
ΕΧΕΙΣ ΕΠΕΙΓΟΝ E-MAIL
ΑπάντησηΔιαγραφή