Πονάω σε όλες μου τις απογνώσεις! Κάνει πολύ κρύο κάτω απ’ τη σκιά της ζωής μου παρά τον καλοκαιρινό καύσωνα. Να μπορούσα να σταματήσω το χρόνο, τούτη τη στιγμή, τη μια, τη μοναδική που μας κρατούσε απόλυτα δικούς της· μαζί με τα αφρισμένα κύματα, έτσι καθώς είναι καλοκαίρι, φτάνουν ίσαμε το παραθύρι του δωματίου σου. Μέσα εκεί που’ μασταν οι δυο μας… προσπαθώντας το χρόνο να κάνουμε παντοτινά δικό μας.
------------------------------------------------------------
“Μια φορά κι ένα καιρό
Όπως λέν’ τα παραμύθια
Κυνηγούσα τ’ όνειρο
Για να μάθω την αλήθεια
……
……
Μια φορά κι ένα καιρό
Κάποιος άγγελος διαβάτης
Σ’ ακρογιάλι λαμπερό
Είχε γράψει τ’ όνομά του…
……
……
Τον αντίκρισα θαρρώ
Σαν μια κόκκινη σταγόνα
Μα πριν βγει το καλοκαίρι
Ποιος τον είδε ποιος τον ξέρει..."
Όπως λέν’ τα παραμύθια
Κυνηγούσα τ’ όνειρο
Για να μάθω την αλήθεια
……
……
Μια φορά κι ένα καιρό
Κάποιος άγγελος διαβάτης
Σ’ ακρογιάλι λαμπερό
Είχε γράψει τ’ όνομά του…
……
……
Τον αντίκρισα θαρρώ
Σαν μια κόκκινη σταγόνα
Μα πριν βγει το καλοκαίρι
Ποιος τον είδε ποιος τον ξέρει..."
Αγαπητέ Σείριε, λιτή μα και συγκινητική μα κι έξυπνη η αναφορά σου στον Μάνο Χατζηδάκι. Δεν μας έιναι αρκετό που έχουμε τα τραγούδια του και τα κειμενά του. ΜΑΣ ΛΕΙΠΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ. Το κενό που αφήνουν πίσω τους τέτοιες προσωπικότητες δεν είναι δυσαναπλήρωτο. Είναι διακοπή μιας συνέχειας, το τέλος μιας εποχής που δημιούργησαν και σφράγισαν.
ΑπάντησηΔιαγραφήΝα είσαι πάντα καλά!
Με εκτίμηση RADIO-THEATRE
[ Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν, μ' ακούς
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν έχουν εξημερωθεί τα τέρατα, μ' ακούς....
Που μ' αφήνεις, που πας και ποιος, μ' ακούς....
Πουθενά δεν πάω, μ' ακούς
Ή κανείς ή κι οι δύο μαζί, μ' ακούς; ]
http://www.didefth.gr/monogrammaOElyths.htm και
http://www.youtube.com/watch?v=riyngEuq2FU
Συμφωνώ με την ΙΖΑ!
ΑπάντησηΔιαγραφήΛείπουν όμως, αυτά τα πρόσωπα...
Καλημέρα!
@ RADIO – THEATRE : Ο Χατζιδάκις λείπει όχι τόσο στις μουσικές του όσο στα γραπτά του. Λόγος γεμάτος οξύνοια, χωρίς φανφάρες και στοχευμένος στην καρδιά του «προβλήματος» για το οποίο μιλούσε. Τέτοιοι άνθρωποι μας λείπουν… διαβάζεις τα σχόλια του Τρίτου, τριάντα χρόνια έπειτα, κι είναι επίκαιρα περισσότερο από ποτέ.
ΑπάντησηΔιαγραφή@ Sunnefoula: Με ξέρεις πολύ καλά για να σου κρυφτώ! Ελύτης και Χατζιδάκις οι δυο συντεταγμένες μου (επί του καρτεσιανού επιπέδου… για να μην ξεχνιόμαστε…χα χα χα). Κι οι δυο τους συνυπάρχουν μέσα μου… τι να πεις κανείς για το Μονόγραμμα; Ίσως μαζί με τη συλλογή Μαρία – Νεφέλη να είναι τα έργα εκείνα που με έχουν «σημαδέψει».
@50Fm: λείπουν όντως πρόσωπα σαν το Χατζιδάκι, το θέμα είναι γιατί δεν ξεπροβάλλουν νέα; Να λείπει η παιδεία; Δε το πιστεύω… έχω την αίσθηση ότι εκείνο που λείπει από πολλούς είναι η αυθεντικότητα. Όλοι προσπαθούν να μοιάσουν κάπου, χάνοντας το γνήσιο της ταυτότητας τους.
Aυθεντικότητα υπέροχη λέξη!
ΑπάντησηΔιαγραφήΦαίνεται η εποχή, επιβάλλει άλλους όρους και κανόνες.
Όλοι, ίδιοι...σιλικονάτοι μέσα και έξω,πλαστικοποιημένα συναισθήματα και πάει λέγοντας...
Εμένα μου λείπουν, και σαν εικόνα...αυτοί οι άνθρωποι!
Όμως, γιατί νομίζω ότι υπάρχουν σπουδαίοι άνθρωποι και σήμερα.
Όμως η προβολή τους,βλάπτει τους δήθεν και αποφεύγεται...
Σπουδαίο πράγμα, το γνήσιο και το απλό, αυθεντικέ μου,Σείριε!