-Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να δείξεις σε κάποιον ότι τον αγαπάς;
-Nα τον αφήσεις να φύγει, μακρυά από εσένα και τις ανασφάλειες σου.
-Και ο χειρότερος;
-Να τρέξεις πίσω του βλέποντάς τον σα σανίδα σωτηρίας.
-Nα τον αφήσεις να φύγει, μακρυά από εσένα και τις ανασφάλειες σου.
-Και ο χειρότερος;
-Να τρέξεις πίσω του βλέποντάς τον σα σανίδα σωτηρίας.
Ώρες ώρες η λογική σου με στέλνει αδιάβαστο... Η αγάπη ανθίζει μόνο όταν καταφέρεις να δεχτείς τον άλλο με τις ανασφάλειές του, ή ακόμα καλύτερα να τον αγαπήσεις μ'αυτές και γι'αυτές. Το να τις υψώνεις σαν τείχη και να κρύβεσαι πίσω τους δεν είναι αγάπη, αλλά καθαρός φόβος μήπως δεν αγαπηθείς. Ειλικρινά αναρωτιέμαι πότε θα μάθεις να ζεις ρε Σείριε χωρίς δικλείδες ασφαλείας και σανίδες σωτηρίας (όχι οτί εγώ ή ο καθένας μας το έχει καταφέρει, αλλά τουλάχιστον δε φοβόμαστε να βραχούμε)...
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλικά,
Επώνυμος Ανώνυμος
Στα εικοσιτέσσερα μου χρόνια έχω πλέον συνειδητοποιήσει ότι στο βάθος της ψυχής κάθε ανθρώπου, όταν φαινομενικά απέξω δεν συμβαίνει τίποτα, ξεσπούν χιλιάδες μικροί πόλεμοι που, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων τελειώνουν με μια γενική υποχώρηση.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕκείνο το «καθαρός φόβος μήπως δεν αγαπηθείς» κρύβει μια δόση αλήθειας, αλλά αρνούμαι να το δεχτώ δογματικά! Ποτέ δεν ήμουν έτσι, οι συγκυρίες με έχουν κάνει να σκέφτομαι ακόμα και το απόλυτο συναίσθημα της αγάπης…
Δε μίλησα με διάθεση κατάκρισης.. Ελπίζω να το καταλαβαίνεις αυτό (δε θα το έκανα ποτέ στο blog σου). Απλά προσπαθώ να καταλάβω. Όπως και νά'χει το κινητό μου είναι για σέρβις και μαζί του και το νούμερό σου.. Ελπίζω να είσαι καλά και να τα πούμε σύντομα!
ΑπάντησηΔιαγραφή@ Επώνυμε – Ανώνυμε:
ΑπάντησηΔιαγραφήΟυδέποτε ένιωσα ότι με κατακρίνεις… απλές διαπιστώσεις έκανα επικρίνοντας ο ίδιος ως ένα βαθμό τον εαυτό μου. Την αποκοτιά, τη δειλία μου… προσπαθώ να βγω από τη δύνη των σκέψεων μου.
«Και φοβάμαι μη φύγεις
ο αέρας παγώνει
κι η καυτή σου ανάσα
το μυαλό μου θολώνει.
….
Και φοβάμαι μη φύγεις
μα άλλο δρόμο δεν έχεις
και σου γράφω στο τζάμι
σ' αγαπώ να προσέχεις.
Με κοιτάς μες τα μάτια
κι απορείς που δεν κλαίνε
η αγάπη δε φεύγει
είναι μέσα μας λένε.
….»
τωρα εσυ θυμασαι ή εκατσε στραβη;;;
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλη εβδομαδα ρε φιλε και οτι και να ειναι θα περασει!
Αγαπητέ Σείριε, δεν είναι όλα ή άσπρα ή μαύρα, υπάρχουν και τα χρωματιστά κι είναι σαφώς περισσότερα. Επίσης -κι αυτό βέβαια θα το γνωρίζεις- δεν υπάρχει μπούσουλας σ' αυτά τα πράγματα... δεν υπάρχουν έτοιμες λύσεις που πιάνουν σε κάθε περίπτωση. Εν προκειμένω, σ' ενδιαφέρει ν' αγαπάς ή να δείξεις ότι αγαπάς ? Παίρνω ως δεδομένο το δεύτερο (...το πρώτο είναι άλλη, μεγάλη ιστορία) και πάω παρακάτω... αφού ψάχνεις τον καλύτερο τρόπο να δείξεις ότι αγαπάς, σημαίνει πως σ' ενδιαφέρει να καταλάβει ο άλλος-η ότι τον-ην αγαπάς. Αυτό θέλει δουλίτσα... θέλει να γνωρίσεις τον-ην άλλο-η, ώστε να ξέρεις πια τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται την αγάπη και να σε γνωρίσει, ώστε να καταλάβει ότι και με την απομάκρυνσή σου ακόμα, εσύ δηλώνεις την αγάπη σου, την έγνοια σου, τη φροντίδα σου κλπ...
ΑπάντησηΔιαγραφήΌπως και να 'χει, εφόσον αγαπάς, η προτεραιότητά σου είναι ο άλλος-η. Ό,τι απ' τα δυο κι αν αποφασίσεις να πράξεις, θα είναι σωστό αν έχεις την ευτυχία του άλλου στο μυαλό σου και όχι τη δική σου. Ανασφάλειες έχουμε όλοι... σίγουρα έχει κι εκείνη τις δικές της και σίγουρα, αν την αγαπάς, τις ξέρεις ήδη, όπως ξέρει κι εκείνη τις δικές σου... αν σ' αγαπάει. Έχω την υποψία ότι αυτή είναι η μεγαλύτερή σου ανασφάλεια... το ότι δεν ξέρεις αν σ' αγαπάει. Αν το ήξερες όλα θα ήταν πιο εύκολα... θα κυλούσαν φυσιολογικά, σαν από μόνα τους. Αν σ' αγαπάει, νικάει αυτόματα όλες τις ανασφάλειές σου και σ' ελευθερώνει. Η απομάκρυνση είναι ένας τρόπος για να το μάθεις... μόνο που είναι λίγο ύπουλος. Ελπίζω να διαλέξεις τον πιο ευθύ και ξεκάθαρο. Φιλώ σε !